Home » , » Συνήθης Ἀκολουθία Ὄρθρου, τροπάρια, ἀναγνώσματα Λειτουργίας, Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων

Συνήθης Ἀκολουθία Ὄρθρου, τροπάρια, ἀναγνώσματα Λειτουργίας, Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων

Written By news on Κυριακή 4 Μαΐου 2014 | 4:21 μ.μ.

4 ΜΑΪΟΥ 2014† ΚΥΡΙΑΚΗ Γ´ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ«Τῶν ἁ­γί­ων μυ­ρο­φό­ρων γυ­ναι­κῶν, ἔ­τι δὲ Ἰ­ω­σὴφ τοῦ ἐξ Ἀ­ρι­μα­θαί­ας καὶ τοῦ νυ­κτε­ρι­νοῦ μα­θη­τοῦ Νι­κο­δή­μου». Πε­λα­γί­ας μάρ­τυ­ρος (†290). Ἱ­λα­ρί­ου ὁ­σί­ου.


Τῇ αὐ­τῇ Κυ­ρι­α­κῇ: α´) πάν­των τῶν ἐν Θεσ­σα­λο­νί­κῃ δι­α­λαμ­ψάν­των ἁ­γί­ων· β´) Δη­μη­τρί­ου νε­ο­μάρ­τυ­ρος ἐκ Χώ­ρας Τρι­φυ­λί­ας (14 Ἀ­πρι­λί­ου)· γ´) Ἠ­λί­α νε­ο­μάρ­τυ­ρος τοῦ Ἀρ­δού­νη (†1685)· δ´) Σε­ρα­φεὶμ ἱ­ε­ρο­μάρ­τυ­ρος ἐ­πι­σκό­που Φα­να­ρί­ου καὶ Νε­ο­χω­ρί­ου (4 Δε­κεμ­βρί­ου), ἐν Καρ­δίτ­σῃ· ε´) τῶν παμ­με­γί­στων Τα­ξι­αρ­χῶν ἐν Μαν­δα­μά­δῳ Μη­θύ­μνης ἐ­πὶ τοῖς ἐγ­και­νί­οις τοῦ ἱ. να­οῦ τοῦ προ­σκυ­νή­μα­τος.


Ἦ­χος β´. Ἑ­ω­θι­νὸν δ´. Τυ­πι­κὸν Πεν­τ. §§16-18.

ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ

Τὸ Χρι­στὸς ἀ­νέ­στη ἐκ νε­κρῶν… (ἐκ γ´).
Με­τὰ τὸν Ἑ­ξά­ψαλ­μον,
Συ­να­πτὴ με­γά­λη, μεθ᾿ ἣν ἐκ­φώ­νη­σις·
Ὅ­τι πρέ­πει σοι πᾶ­σα δό­ξα...
Ἦ­χος β´.
Θε­ὸς Κύ­ρι­ος, καὶ ἐ­πέ­φα­νεν ἡ­μῖν· εὐ­λο­γη­μέ­νος ὁ ἐρ­χό­με­νος ἐν ὀ­νό­μα­τι Κυ­ρί­ου.
Στίχ. α´. Ἐ­ξο­μο­λο­γεῖ­σθε τῷ Κυ­ρί­ῳ, ὅ­τι ἀ­γα­θός, ὅ­τι εἰς τὸν αἰ­ῶ­να τὸ ἔ­λε­ος αὐ­τοῦ.
Θε­ὸς Κύ­ρι­ος, καὶ ἐ­πέ­φα­νεν ἡ­μῖν...
Στίχ. β´. Πάν­τα τὰ ἔ­θνη ἐ­κύ­κλω­σάν με, καὶ τῷ ὀ­νό­μα­τι Κυ­ρί­ου ἠ­μυ­νά­μην αὐ­τούς.
Θε­ὸς Κύ­ρι­ος, καὶ ἐ­πέ­φα­νεν ἡ­μῖν...
Στίχ. γ´. Πα­ρὰ Κυ­ρί­ου ἐ­γέ­νε­το αὕ­τη, καί ἐ­στι θαυ­μα­στὴ ἐν ὀ­φθαλ­μοῖς ἡ­μῶν.
Θε­ὸς Κύ­ρι­ος, καὶ ἐ­πέ­φα­νεν ἡ­μῖν...

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΑ

Τὸ Ἀ­να­στά­σι­μον. Ἦ­χος β´.

­τε κα­τῆλ­θες πρὸς τὸν θά­να­τον, ἡ Ζω­ὴ ἡ ἀ­θά­να­τος, τό­τε τὸν ᾅ­δην ἐ­νέ­κρω­σας τῇ ἀ­στρα­πῇ τῆς Θε­ό­τη­τος· ὅ­τε δὲ καὶ τοὺς τε­θνε­ῶ­τας ἐκ τῶν κα­τα­χθο­νί­ων ἀ­νέ­στη­σας, πᾶ­σαι αἱ Δυ­νά­μεις τῶν ἐ­που­ρα­νί­ων ἐ­κραύ­γα­ζον· Ζω­ο­δό­τα Χρι­στὲ ὁ Θε­ὸς ἡ­μῶν δό­ξα σοι.

Ἀ­πο­λυ­τί­κι­ον τοῦ σή­με­ρον συ­νε­ορ­τα­ζο­μέ­νου ἁ­γί­ου Νι­κο­δή­μου, ψαλ­λό­με­νον, εἰ δό­ξοι τῷ προ­ε­στῶ­τι, με­τὰ τὸ ἀ­να­στά­σι­μον ἀ­πο­λυ­τί­κι­ον.

Ἦ­χος δ´. Κα­νό­να πί­στε­ως. 

(Ποί­η­μα † Πα­τρῶν Νι­κο­δή­μου Βαλ­λην­δρᾶ).

Χρι­στὸν τὸν Κύ­ρι­ον ἐν νυ­κτὶ ἐ­πε­σκέ­ψα­το· ἀ­να­γέν­νη­σιν ἄ­νω­θεν ἐκ­δι­δα­χθεὶς ἐ­μα­θή­τευ­σεν, ὡς κε­κρυμ­μέ­νος ἀ­πό­στο­λος· εὐ­θαρ­σῶς δι­ε­φώ­νει πρὸς φα­ρι­σαί­ους καὶ γραμ­μα­τεῖς, τὸν σω­τῆ­ρα δι­ώ­κον­τας· ὃν νε­κρὸν κα­θεῖ­λεν ἐκ τοῦ σταυ­ροῦ, μύ­ρα τῇ τα­φῇ ἐ­νεγ­κών, Νι­κό­δη­μος ὁ ἔν­θερ­μος.

Δό­ξα. Ἕ­τε­ρον. Ἦ­χος β´.

εὐ­σχή­μων Ἰ­ω­σήφ, ἀ­πὸ τοῦ ξύ­λου κα­θε­λών, τὸ ἄ­χραν­τόν σου Σῶ­μα, σιν­δό­νι κα­θα­ρᾷ εἱ­λή­σας καὶ ἀ­ρώ­μα­σιν, ἐν μνή­μα­τι και­νῷ κη­δεύ­σας ἀ­πέ­θε­το· ἀλ­λὰ τρι­ή­με­ρος ἀ­νέ­στης Κύ­ρι­ε, πα­ρέ­χων τῷ κό­σμῳ τὸ μέ­γα ἔ­λε­ος.

Καὶ νῦν.

Ταῖς Μυ­ρο­φό­ροις γυ­ναι­ξί, πα­ρὰ τὸ μνῆ­μα ἐ­πι­στάς, ὁ Ἄγ­γε­λος ἐ­βό­α· Τὰ μύ­ρα τοῖς θνη­τοῖς ὑ­πάρ­χει ἁρ­μό­δι­α· Χρι­στὸς δὲ δι­α­φθο­ρᾶς ἐ­δεί­χθη ἀλ­λό­τρι­ος· ἀλ­λὰ κραυ­γά­σα­τε· Ἀ­νέ­στη ὁ Κύ­ρι­ος, πα­ρέ­χων τῷ κό­σμῳ τὸ μέ­γα ἔ­λε­ος.
Συ­να­πτὴ μι­κρά, μεθ᾿ ἣν ἐκ­φώ­νη­σις·
Ὅ­τι σὸν τὸ κρά­τος...

ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ

[Τὸ Ψαλ­τή­ρι­ον καὶ ὁ Ἄ­μω­μος]
Με­τὰ τὴν α´ Στι­χο­λο­γί­αν, Κα­θί­σμα­τα.
Τὰ Ἀ­να­στά­σι­μα. Ἦ­χος β´.
Τὸν λί­θον τοῦ μνή­μα­τος, σφρα­γι­σθῆ­ναι μὴ κω­λύ­σας, τὴν πέ­τραν τῆς Πί­στε­ως, ἀ­να­στὰς πα­ρέ­σχες πᾶ­σι, Κύ­ρι­ε δό­ξα σοι.

Δό­ξα.

Τὸν κόλ­πον τὸν ἄ­χραν­τον, ἐν ὑ­ψί­στοις μὴ κε­νώ­σας, τα­φὴν καὶ ἀ­νά­στα­σιν, ὑ­πὲρ πάν­των κα­τε­δέ­ξω, Κύ­ρι­ε δό­ξα σοι.
Καὶ νῦν. Θε­ο­το­κί­ον.

Πάν­τα ὑ­πὲρ ἔν­νοι­αν, πάν­τα ὑ­πε­ρέν­δο­ξα, τὰ σὰ Θε­ο­τό­κε μυ­στή­ρι­α· τῇ ἁ­γνεί­ᾳ ἐ­σφρα­γι­σμέ­νη, καὶ παρ­θε­νί­ᾳ φυ­λατ­το­μέ­νη, Μή­τηρ ἐ­γνώ­σθης ἀ­ψευ­δής, Θε­ὸν τε­κοῦ­σα ἀ­λη­θι­νόν· αὐ­τὸν ἱ­κέ­τευ­ε, σω­θῆ­ναι τὰς ψυ­χὰς ἡ­μῶν.

Με­τὰ τὴν β´ Στι­χο­λο­γί­αν, Ἕ­τε­ρα.

Αἱ Μυ­ρο­φό­ροι ὄρ­θρι­αι γε­νό­με­ναι, καὶ τὸ μνῆ­μα κε­νὸν θε­α­σά­με­ναι, τοῖς Ἀ­πο­στό­λοις ἔ­λε­γον· Τὴν φθο­ρὰν κα­θεῖ­λεν ὁ κρα­ται­ός, καὶ τοὺς ἐν ᾅ­δῃ ἥρ­πα­σε τῶν δε­σμῶν· κη­ρύ­ξα­τε παῤ­ῥη­σί­ᾳ· Ὅ­τι ἀ­νέ­στη Χρι­στὸς ὁ Θε­ός, δω­ρού­με­νος ἡ­μῖν τὸ μέ­γα ἔ­λε­ος.

Δό­ξα.

Τὰ μύ­ρα τῆς τα­φῆς σου, αἱ γυ­ναῖ­κες κο­μί­σα­σαι, λα­θραί­ως πρὸς τὸ μνῆ­μα πα­ρε­γέ­νον­το ὄρ­θρι­αι, τῶν Ἰ­ου­δαί­ων δει­λι­ῶ­σαι τὴν αὐ­θά­δει­αν καὶ στρα­τι­ω­τῶν προ­ο­ρῶ­σαι τὴν ἀ­σφά­λει­αν· ἀλ­λὰ φύ­σις ἀ­σθε­νὴς τὴν ἀν­δρεί­αν ἐ­νί­κη­σεν· ὅ­τι γνώ­μη συμ­πα­θὴς τῷ Θε­ῷ εὐ­η­ρέ­στη­σε· προ­σφό­ρως οὖν ἐ­κραύ­γα­ζον· Ἀ­νά­στα Κύ­ρι­ε, βο­ή­θη­σον ἡ­μῖν, καὶ λύ­τρω­σαι ἡ­μᾶς, ἕ­νε­κεν τοῦ ὀ­νό­μα­τός σου.

Καὶ νῦν. Θε­ο­το­κί­ον.

­περ­δε­δο­ξα­σμέ­νη ὑ­πάρ­χεις, Θε­ο­τό­κε Παρ­θέ­νε, ὑ­μνοῦ­μέν σε· δι­ὰ γὰρ τοῦ Σταυ­ροῦ τοῦ Υἱ­οῦ σου, κα­τε­βλή­θη ὁ ᾅ­δης, καὶ ὁ θά­να­τος τέ­θνη­κε· νε­κρω­θέν­τες ἀ­νέ­στη­μεν, καὶ ζω­ῆς ἠ­ξι­ώ­θη­μεν· τὸν Πα­ρά­δει­σον ἐ­λά­βο­μεν, τὴν ἀρ­χαί­αν ἀ­πό­λαυ­σιν· δι­ὸ εὐ­χα­ρι­στοῦν­τες δο­ξο­λο­γοῦ­μεν, ὡς κρα­ται­ὸν Χρι­στὸν τὸν Θε­ὸν ἡ­μῶν, καὶ μό­νον πο­λυ­έ­λε­ον.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑ ΕΥΛΟΓΗΤΑΡΙΑ

[Με­τὰ τὸν Ἄ­μω­μον, τὰ Εὐ­λο­γη­τά­ρι­α]
Ἦ­χος πλ. α´.

Εὐ­λο­γη­τὸς εἶ, Κύ­ρι­ε· δί­δα­ξόν με τὰ δι­και­ώ­μα­τά σου.

Τῶν ἀγ­γέ­λων ὁ δῆ­μος * κα­τε­πλά­γη ὁ­ρῶν σε *ἐν νε­κροῖς λο­γι­σθέν­τα, * τοῦ θα­νά­του δέ, Σῶ­τερ, * τὴν ἰ­σχὺν κα­θε­λόν­τα * καὶ σὺν ἑ­αυ­τῷ * τὸν Ἀ­δὰμ ἐ­γεί­ραν­τα * καὶ ἐξ ᾅ­δου * πάν­τας ἐ­λευ­θε­ρώ­σαν­τα.

Εὐ­λο­γη­τὸς εἶ, Κύ­ρι­ε· δί­δα­ξόν με τὰ δι­και­ώ­μα­τά σου.
Τί τὰ μύ­ρα *συμ­πα­θῶς τοῖς δά­κρυ­σιν, * ὦ μα­θή­τρι­αι, κιρ­νᾶ­τε; * ὁ ἀ­στρά­πτων * ἐν τῷ τά­φῳ ἄγ­γε­λος * προ­σε­φθέγ­γε­το ταῖς μυ­ρο­φό­ροις· * Ἴ­δε­τε ὑ­μεῖς * τὸν τά­φον καὶ ἥ­σθη­τε· *ὁ Σω­τὴρ γὰρ *ἐ­ξα­νέ­στη τοῦ μνή­μα­τος.

Εὐ­λο­γη­τὸς εἶ, Κύ­ρι­ε· δί­δα­ξόν με τὰ δι­και­ώ­μα­τά σου.

Λί­αν πρω­ῒ * μυ­ρο­φό­ροι ἔ­δρα­μον * πρὸς τὸ μνῆ­μά σου θρη­νο­λο­γοῦ­σαι· *ἀλλ᾿ ἐ­πέ­στη * πρὸς αὐ­τὰς ὁ ἄγ­γε­λος καὶ εἶ­πε· * Θρή­νου ὁ και­ρὸς *πέ­παυ­ται· μὴ κλαί­ε­τε· * τὴν ἀ­νά­στα­σιν δὲ *ἀ­πο­στό­λοις εἴ­πα­τε.

Εὐ­λο­γη­τὸς εἶ, Κύ­ρι­ε· δί­δα­ξόν με τὰ δι­και­ώ­μα­τά σου.

Μυ­ρο­φό­ροι γυ­ναῖ­κες * με­τὰ μύ­ρων ἐλ­θοῦ­σαι * πρὸς τὸ μνῆ­μά σου, Σῶ­τερ, * ἐ­νη­χοῦν­το ἀγ­γέ­λου * πρὸς αὐ­τὰς φθεγ­γο­μέ­νου· * Τί με­τὰ νε­κρῶν *τὸν ζῶν­τα λο­γί­ζε­σθε; * ὡς Θε­ὸς γὰρ * ἐ­ξα­νέ­στη τοῦ μνή­μα­τος.

Δό­ξα Πα­τρὶ καὶ Υἱ­ῷ καὶ ἁ­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι.

Προ­σκυ­νοῦ­μεν Πα­τέ­ρα * καὶ τὸν τού­του Υἱ­όν τε * καὶ τὸ ἅ­γι­ον Πνεῦ­μα, * τὴν ἁ­γί­αν Τρι­ά­δα * ἐν μι­ᾷ τῇ οὐ­σί­ᾳ, * σὺν τοῖς Σε­ρα­φὶμ * κρά­ζον­τες τὸ Ἅ­γι­ος, * ἅ­γι­ος, ἅ­γι­ος εἶ, Κύ­ρι­ε.
Καὶ νῦν καὶ ἀ­εὶ καὶ εἰς τοὺς αἰ­ῶ­νας τῶν αἰ­ώ­νων. Ἀ­μήν.
Ζω­ο­δό­την τε­κοῦ­σα, * ἐ­λυ­τρώ­σω, Παρ­θέ­νε, * τὸν Ἀ­δὰμ ἁ­μαρ­τί­ας· * χαρ­μο­νὴν δὲ τῇ Εὔ­ᾳ * ἀν­τὶ λύ­πης πα­ρέ­σχες· * ῥεύ­σαν­τα ζω­ῆς, * ἴ­θυ­νε πρὸς ταύ­την δὲ * ὁ ἐκ σοῦ σαρ­κω­θεὶς * Θε­ὸς καὶ ἄν­θρω­πος.

λ­λη­λού­ϊ­α, ἀλ­λη­λού­ϊ­α, ἀλ­λη­λού­ϊ­α· δό­ξα σοι ὁ Θε­ός. (κ γ)

Συ­να­πτὴ μι­κρά, μεθ᾿ ἣν ἐκ­φώ­νη­σις· 

Ὅ­τι ηὐ­λό­γη­ταί Σου...

ΥΠΑΚΟΗ, ΑΝΑΒΑΘΜΟΙ, ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΝ

Ἡ Ὑ­πα­κο­ή. Ἦ­χος β´.

Με­τὰ τὸ Πά­θος πο­ρευ­θεῖ­σαι ἐν τῷ μνή­μα­τι πρὸς τὸ μυ­ρί­σαι τὸ σῶ­μά σου αἱ γυ­ναῖ­κες Χρι­στὲ ὁ Θε­ός, εἶ­δον Ἀγ­γέ­λους ἐν τῷ τά­φῳ καὶ ἐ­ξέ­στη­σαν· φω­νῆς γὰρ ἤ­κου­ον ἐξ αὐ­τῶν, ὅ­τι ἀ­νέ­στη ὁ Κύ­ρι­ος, δω­ρού­με­νος τῷ κό­σμῳ τὸ μέ­γα ἔ­λε­ος.

Οἱ Ἀ­να­βαθ­μοί. Ἦ­χος β´.

Ἀν­τί­φω­νον Α´.

ν τῷ οὐ­ρα­νῷ τὰ ὄμ­μα­τα, ἐκ­πέμ­πω μου τῆς καρ­δί­ας, πρὸς σὲ Σω­τήρ· Σῶ­σόν με σῇ ἐ­πι­λάμ­ψει.
­λέ­η­σον ἡ­μᾶς, τοὺς πταί­ον­τάς σοι πολ­λά, καθ᾿ ἑ­κά­στην ὥ­ραν, ὦ Χρι­στέ μου, καὶ δὸς πρὸ τέ­λους τρό­πους, τοῦ με­τα­νο­εῖν σοι.

Δό­ξα. Καὶ νῦν.

­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι, τὸ βα­σι­λεύ­ειν πέ­λει, τὸ ἁ­γι­ά­ζειν, τὸ κι­νεῖν τὴν κτί­σιν· Θε­ὸς γάρ ἐ­στιν, ὁ­μο­ού­σι­ος Πα­τρὶ καὶ Λό­γῳ.

Ἀν­τί­φω­νον Β´.

Εἰ­μὴ ὅ­τι Κύ­ρι­ος ἦν ἐν ἡ­μῖν, τίς ἱ­κα­νὸς σῷ­ος φυ­λα­χθῆ­ναι, ἐκ τοῦ ἐ­χθροῦ ἅ­μα, καὶ ἀν­θρω­πο­κτό­νου;
Τοῖς ὀ­δοῦ­σιν αὐ­τῶν, μὴ πα­ρα­δῷς Σω­τὴρ τὸν σὸν δοῦ­λον· λέ­ον­τος τρό­πον κατ᾿ ἐ­μοῦ κι­νοῦν­ται, καὶ γὰρ οἱ ἐ­χθροί μου.

Δό­ξα. Καὶ νῦν.

­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι, ζω­αρ­χί­α καὶ γέ­ρας· πάν­τα γὰρ τὰ κτι­στά, ὡς Θε­ὸς ὢν δυ­να­μοῖ, συν­τη­ρεῖ ἐν Πα­τρὶ δι᾿ Υἱ­οῦ δέ.

Ἀν­τί­φω­νον Γ´.

Οἱ πε­ποι­θό­τες ἐ­πὶ Κύ­ρι­ον, ἐ­οί­κα­σιν ὄ­ρει τῷ ἁ­γί­ῳ, οἳ οὐ­δα­μῶς σα­λεύ­ον­ται, προ­σβο­λαῖς τοῦ Βε­λί­αρ.
ν ἀ­νο­μί­αις χεῖ­ρας αὐ­τῶν μὴ ἐ­κτει­νά­τω­σαν οἱ θεί­ως ζῶν­τες· οὐ γὰρ ἐ­ᾷ Χρι­στός, τῇ ῥά­βδῳ τὸν κλῆ­ρον αὐ­τοῦ.

Δό­ξα. Καὶ νῦν.

­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι, προ­σπη­γά­ζει πᾶ­σα σο­φί­α, ἔν­θεν χά­ρις Ἀ­πο­στό­λοις, καὶ τοῖς ἄ­θλοις κα­τα­στέ­φον­ται Μάρ­τυ­ρες, καὶ Προ­φῆ­ται ὁ­ρῶ­σιν.

Προ­κεί­με­νον. Ψαλμὸς ζ´ (7).

­ξε­γέρ­θη­τι, Κύ­ρι­ε ὁ Θε­ός μου, ἐν προ­στάγ­μα­τι ᾧ ἐ­νε­τεί­λω, καὶ συ­να­γω­γὴ λα­ῶν κυ­κλώ­σει σε. (δίς)

Στίχ. Κύ­ρι­ε, ὁ Θε­ός μου, ἐ­πὶ σοὶ ἤλ­πι­σα· σῶ­σόν με ἐκ πάν­των τῶν δι­ω­κόν­των με καὶ ρῦ­σαί με.

­ξε­γέρ­θη­τι, Κύ­ρι­ε ὁ Θε­ός μου...

ΤΑΞΙΣ ΕΩΘΙΝΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Ὁ δι­ά­κο­νος·Τοῦ Κυ­ρί­ου δε­η­θῶ­μεν.

Κύ­ρι­ε, ἐ­λέ­η­σον.

Ὁ ἱ­ε­ρεύς·Ὅ­τι ἅ­γι­ος εἶ, ὁ Θε­ὸς ἡ­μῶν, ...

Ἀ­μήν. Πᾶ­σα πνο­ὴ αἰ­νε­σά­τω τὸν Κύ­ρι­ον.

Πᾶ­σα πνο­ὴ αἰ­νε­σά­τω τὸν Κύ­ρι­ον.

Στίχ. Αἰ­νεῖ­τε τὸν Θε­ὸν ἐν τοῖς ἁ­γί­οις αὐ­τοῦ· αἰ­νεῖ­τε αὐ­τὸν ἐν στε­ρε­ώ­μα­τι τῆς δυ­νά­με­ως αὐ­τοῦ.

Αἰ­νε­σά­τω πνο­ὴ… πᾶ­σα τὸν Κύ­ρι­ον.

Ὁ δι­ά­κο­νος·Καὶ ὑ­πὲρ τοῦ κα­τα­ξι­ω­θῆ­ναι ἡ­μᾶς...

Κύ­ρι­ε, ἐ­λέ­η­σον. (γ´)

Ὁ δι­ά­κο­νος·Σο­φί­α· ὀρ­θοί· ἀ­κού­σω­μεν τοῦ ἁ­γί­ου Εὐ­αγ­γε­λί­ου.

Ὁ ἱ­ε­ρεύς·Εἰ­ρή­νη πᾶ­σι.

Καὶ τῷ Πνεύ­μα­τί σου.

Ὁ ἱ­ε­ρεύς·Ἐκ τοῦ κα­τὰ Λου­κᾶν ἁ­γί­ου Εὐ­αγ­γε­λί­ου τὸ ἀ­νά­γνω­σμα.

Ὁ δι­ά­κο­νος·Πρό­σχω­μεν.

Δό­ξα σοι, Κύ­ρι­ε, δό­ξα σοι.

Ὁ ἱ­ε­ρεὺς ἀ­να­γι­νώ­σκει 

τὸ ἐν­δι­ά­τα­κτον ἑ­ω­θι­νὸν Εὐ­αγ­γέ­λι­ον.

Ἑ­ωθινὸν Δ´ 

Ἐκ τοῦ κα­τὰ Λου­κᾶν (κδ´ 1-12).

Τῇ μι­ᾷ τῶν σαβ­βά­των ὄρ­θρου βα­θέ­ος ἦλ­θον γυ­ναῖ­κες ἐ­πὶ τὸ μνῆ­μα φέ­ρου­σαι ἃ ἡ­τοί­μα­σαν ἀ­ρώ­μα­τα, καί τι­νες σὺν αὐ­ταῖς. Εὗ­ρον δὲ τὸν λί­θον ἀ­πο­κε­κυ­λι­σμέ­νον ἀ­πὸ τοῦ μνη­μεί­ου, καὶ εἰ­σελ­θοῦ­σαι οὐχ εὗ­ρον τὸ σῶ­μα τοῦ Κυ­ρί­ου Ἰ­η­σοῦ. Καὶ ἐ­γέ­νε­το ἐν τῷ δι­α­πο­ρεῖ­σθαι αὐ­τὰς πε­ρὶ τού­του καὶ ἰ­δοὺ ἄν­δρες δύ­ο ἐ­πέ­στη­σαν αὐ­ταῖς ἐν ἐ­σθή­σε­σιν ἀ­στρα­πτού­σαις. Ἐμ­φό­βων δὲ γε­νο­μέ­νων αὐ­τῶν καὶ κλι­νου­σῶν τὸ πρό­σω­πον εἰς τὴν γῆν εἶ­πον πρὸς αὐ­τάς· Τί ζη­τεῖ­τε τὸν ζῶν­τα με­τὰ τῶν νε­κρῶν; Οὐκ ἔ­στιν ὧ­δε, ἀλλ᾿ ἠ­γέρ­θη· μνή­σθη­τε ὡς ἐ­λά­λη­σεν ὑ­μῖν ἔ­τι ὢν ἐν τῇ Γα­λι­λαί­ᾳ, λέ­γων ὅ­τι δεῖ τὸν υἱ­ὸν τοῦ ἀν­θρώ­που πα­ρα­δο­θῆ­ναι εἰς χεῖ­ρας ἀν­θρώ­πων ἁ­μαρ­τω­λῶν καὶ σταυ­ρω­θῆ­ναι, καὶ τῇ τρί­τῃ ἡ­μέ­ρᾳ ἀ­να­στῆ­ναι. Καὶ ἐ­μνή­σθη­σαν τῶν ῥη­μά­των αὐ­τοῦ, καὶ ὑ­πο­στρέ­ψα­σαι ἀ­πὸ τοῦ μνη­μεί­ου ἀ­πήγ­γει­λαν ταῦ­τα πάν­τα τοῖς ἕν­δε­κα καὶ πᾶ­σι τοῖς λοι­ποῖς. Ἦ­σαν δὲ ἡ Μα­γδα­λη­νὴ Μα­ρί­α καὶ Ἰ­ω­άν­να καὶ Μα­ρί­α Ἰ­α­κώ­βου καὶ αἱ λοι­παὶ σὺν αὐ­ταῖς, αἳ ἔ­λε­γον πρὸς τοὺς ἀ­πο­στό­λους ταῦ­τα. Καὶ ἐ­φά­νη­σαν ἐ­νώ­πι­ον αὐ­τῶν ὡ­σεὶ λῆ­ρος τὰ ῥή­μα­τα αὐ­τῶν, καὶ ἠ­πί­στουν αὐ­ταῖς. Ὁ δὲ Πέ­τρος ἀ­να­στὰς ἔ­δρα­μεν ἐ­πὶ τὸ μνη­μεῖ­ον, καὶ πα­ρα­κύ­ψας βλέ­πει τὰ ὀ­θό­νι­α κεί­με­να μό­να, καὶ ἀ­πῆλ­θε πρὸς ἑ­αυ­τὸν θαυ­μά­ζων τὸ γε­γο­νός.

Δό­ξα σοι, Κύ­ρι­ε, δό­ξα σοι.

Ὁ Προ­ε­στὼς ἢ ὁ Ἀ­να­γνώ­στης·

­νά­στα­σιν Χρι­στοῦ θε­α­σά­με­νοι, * προ­σκυ­νή­σω­μεν ἅ­γι­ον Κύ­ρι­ον Ἰ­η­σοῦν, * τὸν μό­νον ἀ­να­μάρ­τη­τον. * Τὸν σταυ­ρόν σου, Χρι­στέ, προ­σκυ­νοῦ­μεν * καὶ τὴν ἁ­γί­αν σου ἀ­νά­στα­σιν * ὑ­μνοῦ­μεν καὶ δο­ξά­ζο­μεν· * σὺ γὰρ εἶ Θε­ὸς ἡ­μῶν, *ἐ­κτός σου ἄλ­λον οὐκ οἴ­δα­μεν, * τὸ ὄ­νο­μά σου ὀ­νο­μά­ζο­μεν. * Δεῦ­τε πάν­τες οἱ πι­στοὶ προ­σκυ­νή­σω­μεν * τὴν τοῦ Χρι­στοῦ ἁ­γί­αν ἀ­νά­στα­σιν· * ἰ­δοὺ γὰρ ἦλ­θε δι­ὰ τοῦ Σταυ­ροῦ * χα­ρὰ ἐν ὅ­λῳ τῷ κό­σμῳ. * Δι­ὰ παν­τὸς εὐ­λο­γοῦν­τες τὸν Κύ­ρι­ον, * ὑ­μνοῦ­μεν τὴν ἀ­νά­στα­σιν αὐ­τοῦ. * Σταυ­ρὸν γὰρ ὑ­πο­μεί­νας δι᾿ ἡ­μᾶς, * θα­νά­τῳ θά­να­τον ὤ­λε­σεν.

Οἱ χο­ροὶ ψάλ­λουν ἀν­τι­φω­νι­κῶς κα­τὰ στί­χον τὸν ν´ ψαλ­μόν, προ­τάσ­σον­τες (ἐν Κυ­ρι­α­κῇ) τὴν προ­φώ­νη­σιν Ἐ­λε­ῆ­μον.

Ἦ­χος β´.

­λέ­η­σόν με, ὁ Θε­ός, κα­τὰ τὸ μέ­γα ἔ­λε­ός σου καὶ κα­τὰ τὸ πλῆ­θος τῶν οἰ­κτιρ­μῶν σου ἐ­ξά­λει­ψον τὸ ἀ­νό­μη­μά μου.
­πὶ πλεῖ­ον πλῦ­νόν με ἀ­πὸ τῆς ἀ­νο­μί­ας μου καὶ ἀ­πὸ τῆς ἁ­μαρ­τί­ας μου κα­θά­ρι­σόν με.

­τι τὴν ἀ­νο­μί­αν μου ἐ­γὼ γι­νώ­σκω, καὶ ἡ ἁ­μαρ­τί­α μου ἐ­νώ­πι­όν μού ἐ­στι δι­ὰ παν­τός.

Σοὶ μό­νῳ ἥ­μαρ­τον καὶ τὸ πο­νη­ρὸν ἐ­νώ­πι­όν σου ἐ­ποί­η­σα, ὅ­πως ἂν δι­και­ω­θῇς ἐν τοῖς λό­γοις σου καὶ νι­κή­σῃς ἐν τῷ κρί­νε­σθαί σε.

Ἰ­δοὺ γὰρ ἐν ἀ­νο­μί­αις συ­νε­λή­φθην, καὶ ἐν ἁ­μαρ­τί­αις ἐ­κίσ­ση­σέ με ἡ μή­τηρ μου.

­δοὺ γὰρ ἀ­λή­θει­αν ἠ­γά­πη­σας, τὰ ἄ­δη­λα καὶ τὰ κρύ­φι­α τῆς σο­φί­ας σου ἐ­δή­λω­σάς μοι.

αν­τι­εῖς με ὑσ­σώ­πῳ, καὶ κα­θα­ρι­σθή­σο­μαι· πλυ­νεῖς με, καὶ ὑ­πὲρ χι­ό­να λευ­καν­θή­σο­μαι.

­κου­τι­εῖς μοι ἀ­γαλ­λί­α­σιν καὶ εὐ­φρο­σύ­νην· ἀ­γαλ­λι­ά­σον­ται ὀ­στέ­α τε­τα­πει­νω­μέ­να.

­πό­στρε­ψον τὸ πρό­σω­πόν σου ἀ­πὸ τῶν ἁ­μαρ­τι­ῶν μου καὶ πά­σας τὰς ἀ­νο­μί­ας μου ἐ­ξά­λει­ψον.

Καρ­δί­αν κα­θα­ρὰν κτί­σον ἐν ἐ­μοί, ὁ Θε­ός, καὶ πνεῦ­μα εὐ­θὲς ἐγ­καί­νι­σον ἐν τοῖς ἐγ­κά­τοις μου.

Μὴ ἀ­πορ­ρί­ψῃς με ἀ­πὸ τοῦ προ­σώ­που σου, καὶ τὸ Πνεῦ­μά σου τὸ ἅ­γι­ον μὴ ἀν­τα­νέ­λῃς ἀπ᾿ ἐ­μοῦ.

­πό­δος μοι τὴν ἀ­γαλ­λί­α­σιν τοῦ σω­τη­ρί­ου σου, καὶ πνεύ­μα­τι ἡ­γε­μο­νι­κῷ στή­ρι­ξόν με.

Δι­δά­ξω ἀ­νό­μους τὰς ὁ­δούς σου, καὶ ἀ­σε­βεῖς ἐ­πὶ σὲ ἐ­πι­στρέ­ψου­σι.
ῦ­σαί με ἐξ αἱ­μά­των, ὁ Θε­ός, ὁ Θε­ὸς τῆς σω­τη­ρί­ας μου· ἀ­γαλ­λι­ά­σε­ται ἡ γλῶσ­σά μου τὴν δι­και­ο­σύ­νην σου.

Κύ­ρι­ε, τὰ χεί­λη μου ἀ­νοί­ξεις, καὶ τὸ στό­μα μου ἀ­ναγ­γε­λεῖ τὴν αἴ­νε­σίν σου.

­τι, εἰ ἠ­θέ­λη­σας θυ­σί­αν, ἔ­δω­κα ἄν· ὁ­λο­καυ­τώ­μα­τα οὐκ εὐ­δο­κή­σεις.

Θυ­σί­α τῷ Θε­ῷ πνεῦ­μα συν­τε­τριμ­μέ­νον· καρ­δί­αν συν­τε­τριμ­μέ­νην καὶ τε­τα­πει­νω­μέ­νην ὁ Θε­ὸς οὐκ ἐ­ξου­δε­νώ­σει.

­γά­θυ­νον, Κύ­ρι­ε, ἐν τῇ εὐ­δο­κί­ᾳ σου τὴν Σι­ών, καὶ οἰ­κο­δο­μη­θή­τω τὰ τεί­χη Ἱ­ε­ρου­σα­λήμ.

Τό­τε εὐ­δο­κή­σεις θυ­σί­αν δι­και­ο­σύ­νης, ἀ­να­φο­ρὰν καὶ ὁ­λο­καυ­τώ­μα­τα.

Τό­τε ἀ­νοί­σου­σιν ἐ­πὶ τὸ θυ­σι­α­στή­ρι­όν σου μό­σχους.

Ἐν Κυ­ρι­α­κῇ προ­στί­θε­ται εἰς τὸν τε­λευ­ταῖ­ον στί­χον τὸ ἐ­φύ­μνι­ον· Καὶ ἐ­λέ­η­σόν με, ὁ Θε­ός.

Δό­ξα.

Ταῖς τῶν Ἀ­πο­στό­λων * πρε­σβε­ί­αις, ἐ­λε­ῆ­μον, * ἐ­ξά­λει­ψον τὰ πλή­θη *τῶν ἐ­μῶν ἐγ­κλη­μά­των.

Καὶ νῦν.

Ταῖς τῆς Θε­ο­τό­κου * πρε­σβε­ί­αις, ἐ­λε­ῆ­μον, * ἐ­ξά­λει­ψον τὰ πλή­θη *τῶν ἐ­μῶν ἐγ­κλη­μά­των.

Καὶ τὸ πεν­τη­κο­στά­ρι­ον. Ἦ­χος ὁ αὐ­τός.

Στίχ. Ἐ­λέ­η­σόν με, ὁ Θε­ός, κα­τὰ τὸ μέ­γα ἔ­λε­ός σου, καὶ κα­τὰ τὸ πλῆ­θος τῶν οἰ­κτιρ­μῶν σου ἐ­ξά­λει­ψον τὸ ἀ­νό­μη­μά μου.

­να­στὰς ὁ Ἰ­η­σοῦς ἀ­πὸ τοῦ τά­φου, * κα­θὼς προ­εῖ­πεν, * ἔ­δω­κεν ἡ­μῖν *τὴν αἰ­ώ­νι­ον ζω­ὴν * καὶ μέ­γα ἔ­λε­ος.

Σῶ­σον, ὁ Θε­ός, τὸν λα­όν Σου... Κύριε, ἐ­λέ­η­σον (ιβ´). ­λέ­ει καὶ οἰ­κτιρ­μοῖς... μήν.

ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ

Ὁ τοῦ Πά­σχα με­τὰ τῶν εἱρ­μῶν καὶ τῶν δύ­ο θε­ο­το­κί­ων (κα­τα­λιμ­πα­νο­μέ­νου τοῦ κα­νό­νος τῶν μυ­ρο­φό­ρων).

Κα­νὼν τοῦ Πά­σχα.

ᾨ­δὴ α´. Ἦ­χος α´. Ὁ Εἱρ­μός.

­να­στά­σε­ως ἡ­μέ­ρα, λαμ­πρυν­θῶ­μεν λα­οί, Πά­σχα Κυ­ρί­ου Πά­σχα· ἐκ γὰρ θα­νά­του πρὸς ζω­ήν, καὶ ἐκ γῆς πρὸς οὐ­ρα­νόν, Χρι­στὸς ὁ Θε­ός, ἡ­μᾶς δι­ε­βί­βα­σεν, ἐ­πι­νί­κι­ον ᾄ­δον­τας. (δίς)

Στίχ. Δό­ξα τῇ ἁ­γί­ᾳ Ἀ­να­στά­σει σου, Κύ­ρι­ε.

Κα­θαρ­θῶ­μεν τὰς αἰ­σθή­σεις, καὶ ὀ­ψό­με­θα τῷ ἀ­προ­σί­τῳ Φω­τὶ τῆς Ἀ­να­στά­σε­ως, Χρι­στὸν ἐ­ξα­στρά­πτον­τα, καί, Χαί­ρε­τε, φά­σκον­τα, τρα­νῶς ἀ­κου­σό­με­θα, ἐ­πι­νί­κι­ον ᾄ­δον­τες.

Στίχ. Δό­ξα τῇ ἁ­γί­ᾳ Ἀ­να­στά­σει σου, Κύ­ρι­ε.

Οὐ­ρα­νοὶ μὲν ἐ­πα­ξί­ως εὐ­φραι­νέ­σθω­σαν, γῆ δὲ ἀ­γαλ­λι­ά­σθω, ἑ­ορ­τα­ζέ­τω δὲ κό­σμος, ὁ­ρα­τός τε ἅ­πας καὶ ἀ­ό­ρα­τος· Χρι­στὸς γὰρ ἐ­γή­γερ­ται, εὐ­φρο­σύ­νη αἰ­ώ­νι­ος.

Κα­νὼν τῆς Θε­ο­τό­κου, οὗ ἡ ἀ­κρο­στι­χὶς ἐν τοῖς πρώ­τοις Τρο­πα­ρί­οις. Θε­ο­φά­νους.

Ἦ­χος καὶ Εἱρ­μὸς ὁ αὐ­τός.

Δό­ξα.

Θα­να­τώ­σε­ως τὸν ὅ­ρον ἀ­νε­μό­χλευ­σας, τὴν αἰ­ω­νί­αν ζω­ήν, κυ­ο­φο­ρή­σα­σα Χρι­στόν, τὸν ἐκ τά­φου ἀ­να­λάμ­ψαν­τα σή­με­ρον, Παρ­θέ­νε πα­νά­μω­με, καὶ τὸν κό­σμον φω­τί­σαν­τα.

Καὶ νῦν.

­να­στάν­τα κα­τι­δοῦ­σα σὸν Υἱ­ὸν καὶ Θε­όν, χαί­ροις σὺν Ἀ­πο­στό­λοις, θε­ο­χα­ρί­τω­τε ἁ­γνή, καὶ τὸ Χαῖ­ρε πρω­τουρ­γῶς, ὡς πάν­των χα­ρᾶς, αἰ­τί­α εἰσ­δέ­δε­ξαι, Θε­ο­μῆ­τορ πα­νά­μω­με.

ᾨ­δὴ γ´. Ἦχος α´. Ὁ Εἱρ­μός.

Δεῦ­τε πό­μα πί­ω­μεν και­νόν, οὐκ ἐκ πέ­τρας ἀ­γό­νου τε­ρα­τουρ­γού­με­νον, ἀλλ᾿ ἀ­φθαρ­σί­ας πη­γήν, ἐκ τά­φου ὀμ­βρή­σαν­τος Χρι­στοῦ, ἐν ᾧ στε­ρε­ού­με­θα. (δίς)

Στίχ. Δό­ξα τῇ ἁ­γί­ᾳ Ἀ­να­στά­σει σου Κύ­ρι­ε.

Νῦν πάν­τα πε­πλή­ρω­ται φω­τός, οὐ­ρα­νός τε καὶ γῆ καὶ τὰ κα­τα­χθό­νι­α· ἑ­ορ­τα­ζέ­τω γοῦν πᾶ­σα κτί­σις τὴν Ἔ­γερ­σιν Χρι­στοῦ, ἐν ᾗ ἐ­στε­ρέ­ω­ται.

Στίχ. Δό­ξα τῇ ἁ­γί­ᾳ Ἀ­να­στά­σει σου, Κύ­ρι­ε.

Χθὲς συ­νε­θα­πτό­μην σοι Χρι­στέ, συ­νε­γεί­ρο­μαι σή­με­ρον ἀ­να­στάν­τι σοι· συ­νε­σταυ­ρού­μην σοι χθές· αὐ­τός με συν­δό­ξα­σον Σω­τήρ, ἐν τῇ βα­σι­λεί­ᾳ σου.

Τῆς Θε­ο­τό­κου. Ὁ αὐ­τός.

Δό­ξα.
­πὶ τὴν ἀ­κή­ρα­τον ζω­ήν, ἐ­πα­νέρ­χο­μαι σή­με­ρον ἀ­γα­θό­τη­τι, τοῦ γεν­νη­θέν­τος ἐκ σοῦ, καὶ πᾶ­σι τοῖς πέ­ρα­σιν Ἁ­γνή, τὸ φέγ­γος ἀ­στρά­ψαν­τος.

Καὶ νῦν.

Θε­ὸν ὃν ἐ­κύ­η­σας σαρ­κί, ἐκ νε­κρῶν κα­θὼς εἶ­πεν ἐ­ξε­γει­ρό­με­νον, θε­α­σα­μέ­νη Ἁ­γνή, χό­ρευ­ε, καὶ τοῦ­τον, ὡς Θε­όν, ἄ­χραν­τε με­γά­λυ­νε.

Συ­να­πτὴ μι­κρά, μεθ᾿ ἣν ἐκ­φώ­νη­σις· 

Ὅ­τι σὺ εἶ ὁ Θε­ὸς ἡ­μῶν...

ΜΕΣΩΔΙΑ ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ

Κάθισμα τῶν Μυ­ρο­φό­ρων.

Ἦ­χος β´. Τὰ ἄ­νω ζη­τῶν.

Τὰ μύ­ρα θερ­μῶς, τῷ τά­φῳ προ­σκο­μί­ζου­σαι, Γυ­ναῖ­κες Σω­τήρ, Ἀγ­γέ­λου τῇ λαμ­πρό­τη­τι, τὰς ψυ­χὰς ἠ­γάλ­λον­το, καὶ Θε­όν σε τῶν ὅ­λων ἐ­κή­ρυτ­τον, καὶ Μα­θη­ταῖς ἐ­βό­ων· Ὄν­τως ἀ­νέ­στη ἐκ τά­φου ἡ πάν­των ζω­ή.

Δό­ξα. Καὶ νῦν. Ἦ­χος ὁ αὐ­τός.

Τῶν Μα­θη­τῶν σου ὁ χο­ρός, σὺν Μυ­ρο­φό­ροις γυ­ναι­ξίν, ἀ­γάλ­λε­ται συμ­φώ­νως· κοι­νὴν γὰρ ἑ­ορ­τὴν σὺν αὐ­ταῖς ἑ­ορ­τά­ζου­σιν εἰς δό­ξαν καὶ τι­μὴν τῆς σῆς Ἀ­να­στά­σε­ως, καὶ δι᾿ αὐ­τῶν βο­ῶ­μέν σοι· Φι­λάν­θρω­πε Κύ­ρι­ε, τῷ λα­ῷ σου πα­ρά­σχου τὸ μέ­γα ἔ­λε­ος.

Συ­να­πτὴ μι­κρά, μεθ᾿ ἣν ἐκ­φώ­νη­σις· 

Σὺ γὰρ εἶ ὁ Βα­σι­λεύς...

ΚΟΝΤΑΚΙΟΝ, ΟΙΚΟΣ, ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΝ

Κον­τά­κι­ον καὶ Οἶ­κος τῶν Μυ­ρο­φό­ρων.

Κον­τά­κι­ον. Ἦ­χος β´. Αὐ­τό­με­λον.

Τὸ Χαῖ­ρε ταῖς Μυ­ρο­φό­ροις φθεγ­ξά­με­νος, τὸν θρῆ­νον τῆς προ­μή­το­ρος Εὔ­ας κα­τέ­παυ­σας, τῇ Ἀ­να­στά­σει σου, Χρι­στὲ ὁ Θε­ός· τοῖς Ἀ­πο­στό­λοις δὲ τοῖς σοῖς κη­ρύτ­τειν ἐ­πέ­τα­ξας· ὁ Σω­τὴρ ἐ­ξα­νέ­στη τοῦ μνή­μα­τος.

Ὁ Οἶ­κος.

­πὶ τὸν τά­φον σου Σω­τήρ, αἱ Μυ­ρο­φό­ροι πο­ρευ­ό­με­ναι, πρὸς ἑ­αυ­τὰς δι­η­πό­ρουν τῷ νο­ΐ, καὶ ἐ­φθέγ­γον­το· Τίς ἡ­μῖν τὸν λί­θον ἀ­πο­κυ­λί­σει τοῦ μνή­μα­τος; Καὶ ἀ­να­βλέ­ψα­σαι, ὁ­ρῶ­σιν ὅ­τι ὁ λί­θος ἀ­πο­κε­κύ­λι­σται· τῇ μορ­φῇ δὲ τοῦ Ἀγ­γέ­λου σὺν τῇ στο­λῇ ἐ­θαμ­βοῦν­το, συ­νεί­χον­το δὲ τρό­μῳ, καὶ φεύ­γειν ἐ­νό­μι­ζον· καὶ πρὸς αὐ­τὰς ὁ νε­α­νί­σκος ἐ­βό­η­σε· Μὴ φο­βεῖ­σθε ὑ­μεῖς· ὃν ζη­τεῖ­τε, ἀ­νέ­στη· δεῦ­τε, ἴ­δε­τε τὸν τό­πον, ὅ­που ἔ­κει­το τὸ σῶ­μα τοῦ Ἰ­η­σοῦ, καὶ τα­χὺ πο­ρευ­θεῖ­σαι, ἀ­παγ­γεί­λα­τε τοῖς Μα­θη­ταῖς· Ὁ Σω­τὴρ ἐ­ξα­νέ­στη τοῦ μνή­μα­τος.

Συ­να­ξά­ρι­ον.

Τῇ Δ´ τοῦ αὐ­τοῦ μη­νὸς μνή­μη τῆς Ἁ­γί­ας Μάρ­τυ­ρος Πε­λα­γί­ας τῆς ἀ­πὸ Ταρ­σοῦ.

Στίχ. Βο­ὸς τὸ χαλ­κούρ­γη­μα πῦρ φα­νὲν φλέ­γον,
Βλη­θεῖ­σαν ἔν­δον τὴν Πε­λα­γί­αν φλέ­γει.
Ἀμ­φὶ τε­τάρ­τῃ Πε­λα­γί­η καύ­θη βο­ΐ χαλ­κῷ.

Τῇ αὐ­τῇ ἡ­μέ­ρᾳ μνή­μη τοῦ Ὁ­σί­ου Πα­τρὸς ἡ­μῶν Ἱ­λα­ρί­ου τοῦ θαυ­μα­τουρ­γοῦ.

Στίχ. ­γνων τὸν Ἱ­λά­ρι­ον ἱ­λα­ρὸν φύ­σει,
Ὃς θαυ­μα­τουρ­γεῖ κἂν τά­φῳ τε­θει­μέ­νος.

Ὅ­σι­ος Πα­τὴρ ἡ­μῶν Νι­κη­φό­ρος, ὁ ἡ­γού­με­νος μο­νῆς τοῦ Μη­δι­κί­ου, ἐν εἰ­ρή­νῃ τε­λει­οῦ­ται.

Στίχ. Τῆς ἀ­ρε­τῆς τὸ θεῖ­ον ἤ­ρα­το στέ­φος,
Ὁ θεῖ­ος ἀρ­θεὶς ἐκ βί­ου Νι­κη­φό­ρος.

Ὅ­σι­ος Νι­κη­φό­ρος, ὁ ἡ­συ­χά­σας ἐν τοῖς ἐ­ρη­μι­κω­τέ­ροις τοῦ Ἄ­θω, ὁ συγ­γρά­ψας τὴν σο­φὴν μέ­θο­δον πε­ρὶ νο­ε­ρᾶς προ­σευ­χῆς, ἐν εἰ­ρή­νῃ τε­λει­οῦ­ται.

Στίχ. Σοὶ χά­ριν ἴ­σμεν, ὦ Πά­τερ Νι­κη­φό­ρε,
Τέ­χνην Προ­σευ­χῆς, ἣν ἀ­φῆ­κας τῷ βί­ῳ.

Τέ­χνην Προ­σευ­χῆς, ἣν ἀ­φῆ­κας τῷ βί­ῳ.

Μνή­μη τοῦ Ὁ­σί­ου Πα­τρὸς ἡ­μῶν Ἀ­θα­να­σί­ου Ἐ­πι­σκό­που Κο­ρίν­θου, ὃς κε­κοί­μη­ται κα­τὰ τῷ 957 ἐ­πὶ τῶν βα­σι­λέ­ων Βα­σι­λεί­ου τοῦ Βουλ­γα­ρο­κτό­νου καὶ τοῦ ἀ­δελ­φοῦ αὐ­τοῦ Κων­σταν­τί­νου.

Στίχ. Ἀ­θα­να­σί­ῳ προ­σφέ­ρειν αἶ­νον πρέ­πον.
Ἀ­ξί­αν αἴ­νου ἀ­ρε­τὴν γὰρ εἵ­λε­το.

Ἀ­ξί­αν αἴ­νου ἀ­ρε­τὴν γὰρ εἵ­λε­το.

Τῇ αὐ­τῇ ἡ­μέ­ρᾳ ἡ Ἀ­νά­μνη­σις τῆς ἀ­να­κο­μι­δῆς τῶν λει­ψά­νων τοῦ Ἁ­γί­ου καὶ φί­λου τοῦ Χρι­στοῦ Λα­ζά­ρου καὶ τῆς μυ­ρο­φό­ρου Μα­ρί­ας τῆς Μα­γδα­λη­νῆς, γε­νο­μέ­νης ἐ­πὶ Λέ­ον­τος τοῦ φι­λο­σό­φου κα­τὰ τῷ 890. Τε­λεῖ­ται δὲ ἡ αὐ­τῶν σύ­να­ξις ἐν τῇ εὐ­α­γε­στά­τῃ μο­νῇ, τῇ πα­ρὰ τοῦ αὐ­τοῦ βα­σι­λέ­ως ἐπ᾿ ὀ­νό­μα­τι τοῦ Ἁ­γί­ου Λα­ζά­ρου συ­στά­σῃ.

Στίχ. Σὺ καὶ νε­κρὰ ζῇς, εἰ σι­γᾷς δὲ τῇ πό­λει,
Ἔ­χει τις ὡς πρὶν ἔκ­στα­σίς σε, Μα­ρί­α.

Ἔ­χει τις ὡς πρὶν ἔκ­στα­σίς σε, Μα­ρί­α.
Δε­ί­μας σοι οἶ­κον ὁ φι­λό­χρι­στος ἄ­ναξ,
«Λάζαρε δεῦ­ρο»  χρι­στο­μι­μή­τως κρά­ζει.
Φάσκει,  Ῥα­βου­νί,  Μα­ρί­α Χρι­στῷ πά­λιν·
Λέγει, τί; Χρι­στός· Θάψαν ἄ­στυ με σκέ­πε.

Τῇ αὐ­τῇ ἡ­μέ­ρᾳ, μνή­μη τῶν Ἁ­γί­ων ἐν­δό­ξων τοῦ Χρι­στοῦ Μαρ­τύ­ρων Ἀ­φρο­δι­σί­ου, Λε­ον­τί­ου, Ἀν­τω­νί­νου, Μελ­δᾶ, Βα­λε­ρι­α­νοῦ, Μα­κρο­βί­ου, καὶ τοῦ πλή­θους τῶν σὺν αὐ­τοῖς ἐν Σκυ­θο­πό­λει τῆς Πα­λαι­στί­νης μαρ­τυ­ρη­σάν­των.

Στίχ. Ἐκ Σκυ­θου­πό­λε­ως εἰς Πόλιν τὴν θε­ί­αν,
Χω­ροῦ­σι Μάρτυρες λη­ψό­με­νοι στέ­φη.

Χω­ροῦ­σι Μάρτυρες λη­ψό­με­νοι στέ­φη.

Τῇ αὐ­τῇ ἡ­μέ­ρᾳ, μνή­μη τῶν Ὁ­σί­ων ἀ­δελ­φῶν Ἀλ­φά­νωφ· Κλή­μεν­τος, Κυ­ρίλ­λου, Νι­κη­φό­ρου, Νι­κή­τα καὶ Ἰ­σα­άκ, τῶν ἐν Νόβγκοροντ θε­ο­φι­λῶς ἀ­σκη­σάν­των.

Στίχ. Ὁ­σι­ο­χρι­στώ­νυ­μος πεν­τα­δελ­φί­α,
Χρι­στῷ σύ­νε­στιν, Ἄλ­φᾳ τε καὶ Ὠ­μέ­γᾳ.

Χρι­στῷ σύ­νε­στιν, Ἄλ­φᾳ τε καὶ Ὠ­μέ­γᾳ.

Τῇ αὐ­τῇ ἡ­μέ­ρᾳ, μνή­μη τῆς Ὁ­σί­ας Μόνικας, μη­τρὸς τοῦ Ἁ­γί­ου Αὐ­γου­στί­νου ἐ­πι­σκό­που Ἱπ­πῶ­νος.
Στίχ. Μήτηρ τέ­ξα­σα σαρκί τε καὶ δα­κρύ­οις,
Αὐ­γου­στῖ­νον Μόνικα ἐ­δε­ί­χθη μό­νη.

Αὐ­γου­στῖ­νον Μόνικα ἐ­δε­ί­χθη μό­νη.

Εἶ­τα τὸ τοῦ Πεν­τη­κο­στα­ρί­ου.

Τῇ αὐ­τῇ ἡ­μέ­ρᾳ, Κυ­ρι­α­κῇ τρί­τῃ ἀ­πὸ τοῦ Πάσχα, τὴν τῶν ἁ­γί­ων Ἐν­δό­ξων Μυ­ρο­φό­ρων γυ­ναι­κῶν ἑ­ορ­τὴν ἑ­ορ­τά­ζο­μεν, ἔ­τι δὲ μνε­ί­αν ποι­ο­ύ­με­θα καὶ τοῦ ἐξ Ἀ­ρι­μα­θα­ί­ας Ἰ­ω­σήφ, ὃς ἦν μα­θη­τὴς κε­κρυμ­μέ­νος, πρὸς δέ, καὶ τοῦ νυ­κτε­ρι­νοῦ μα­θη­τοῦ Νι­κο­δή­μου.

Στίχ. Χρι­στῷ φέ­ρου­σιν αἱ Μα­θή­τρι­αι μύ­ρα.
Ἐ­γὼ δὲ τα­ύ­ταις ὕ­μνον, ὡς μύ­ρον φέ­ρω.

Ἐ­γὼ δὲ τα­ύ­ταις ὕ­μνον, ὡς μύ­ρον φέ­ρω.

[Ἦ­σαν δὲ ἀμ­φό­τε­ροι εὐ­σχή­μο­νες Βου­λευ­ταί, μὴ συγ­κα­τα­τε­θει­μέ­νοι τῇ βου­λῇ καὶ τῇ πρά­ξει τῶν Ἰ­ου­δαί­ων. Αἱ δὲ Μα­θή­τρι­αι Μυ­ρο­φό­ροι, αἱ πα­ρα­στᾶ­σαι μα­κρό­θεν τῇ Θε­ο­σώ­μῳ Τα­φῇ τοῦ Λυ­τρω­τοῦ καὶ λί­αν πρω­ῒ τῆς μι­ᾶς Σαβ­βά­των εὐ­αγ­γε­λι­σθεῖ­σαι τὴν Ἀ­νά­στα­σιν, ἦ­σαν· Μα­ρί­α ἡ Μα­γδα­λη­νή, Μα­ρί­α ἡ τοῦ Κλω­πᾶ, Σα­λώ­μη, Ἰ­ω­άν­να γυ­νὴ Χου­ζᾶ, Σου­σάν­να καὶ ἕ­τε­ραι ἀ­νώ­νυ­μοι σὺν αὐ­ταῖς.]
*
Τῇ αὐ­τῇ ἡ­μέ­ρᾳ, τε­λοῦν­ται καὶ το­πι­καὶ Πα­νη­γύ­ρεις· ἐν Θεσ­σα­λο­νί­κῃ, πάν­των τῶν ἐν τῇ Ἱ­ε­ρᾷ Μη­τρο­πό­λει ταύ­τῃ ἀ­σκή­σει καὶ ἀ­θλή­σει δι­α­λαμ­ψάν­των Ἁ­γί­ων· ἐν Χί­ῳ, Εὐ­βοί­ᾳ καὶ Ἠ­πεί­ρῳ ὁ­μοί­ως δι­α­λαμ­ψάν­των Ἁ­γί­ων· ἐν Κα­λά­μαις Ἠ­λί­α Νε­ο­μάρ­τυ­ρος τοῦ Ἀρ­δού­νη +1695)· ἐν Χώ­ρᾳ Τρι­φυλ­λί­ας τοῦ Νε­ο­μάρ­τυ­ρος Δη­μη­τρί­ου (+1803)· ἐν Καρ­δίτ­σῃ Σε­ρα­φεὶμ Ἱ­ε­ρο­μάρ­τυ­ρος Ἐ­πι­σκό­που Φα­να­ρί­ου (+1601)· ἐν Ἄρ­τῃ τῶν Ὁ­σί­ων Θε­ο­χά­ρους καὶ Ἀ­πο­στό­λου τῶν αὐ­τα­δέλ­φων· ἐν Μαν­δα­μά­δῳ δέ, Πα­νή­γυ­ρις τοῦ Παμ­με­γί­στου Τα­ξι­άρ­χου Μι­χα­ήλ, ἐ­πὶ τοῖς ἐγ­και­νί­οις τοῦ ἱ­ε­ροῦ προ­σκυ­νή­μα­τος.

Ταῖς τῶν ἁ­γί­ων Μυ­ρο­φό­ρων πρε­σβεί­αις, Χρι­στὲ ὁ Θε­ὸς ἐ­λέ­η­σον καὶ σῶ­σον ἡ­μᾶς. Ἀ­μήν.

ΚΑΤΑΒΑΣΙΑΙ

Τοῦ Πά­σχα

Ψάλ­λον­ται ἀ­πὸ τῆς Κυ­ρι­α­κῆς τοῦ Πά­σχα μέ­χρι τοῦ Σαβ­βά­του πρὸ τῆς Κυ­ρι­α­κῆς τοῦ Τυ­φλοῦ, (ἐ­κτὸς τῆς Με­σο­πεν­τη­κο­στῆς καὶ τῶν με­θε­όρ­των αὐ­τῆς), καὶ τῇ Τε­τάρ­τῃ τῆς ἀ­πο­δό­σε­ως τοῦ Πά­σχα.

ᾨ­δὴ α´. Ἦ­χος α´.

­να­στά­σε­ως ἡ­μέ­ρα, * λαμ­πρυν­θῶ­μεν, λα­οί· *Πά­σχα Κυ­ρί­ου Πά­σχα· * ἐκ γὰρ θα­νά­του πρὸς ζω­ὴν * καὶ ἐκ γῆς πρὸς οὐ­ρα­νὸν * Χρι­στὸς ὁ Θε­ὸς *ἡ­μᾶς δι­ε­βί­βα­σεν, * ἐ­πι­νί­κι­ον ᾄ­δον­τας.

ᾨ­δὴ γ´.

Δεῦ­τε πό­μα πί­ω­μεν και­νόν, * οὐκ ἐκ πέ­τρας ἀ­γό­νου τε­ρα­τουρ­γού­με­νον, * ἀλλ᾿ ἀ­φθαρ­σί­ας πη­γὴν * ἐκ τά­φου ὀμ­βρή­σαν­τος Χρι­στοῦ, * ἐν ᾧ στε­ρε­ού­με­θα.

ᾨ­δὴ δ´.

­πὶ τῆς θεί­ας φυ­λα­κῆς, * ὁ θε­η­γό­ρος Ἀβ­βα­κοὺμ * στή­τω μεθ᾿ ἡ­μῶν καὶ δει­κνύ­τω * φα­ε­σφό­ρον ἄγ­γε­λον *δι­α­πρυ­σί­ως λέ­γον­τα· * Σή­με­ρον σω­τη­ρί­α τῷ κό­σμῳ, * ὅ­τι ἀ­νέ­στη Χρι­στὸς * ὡς παν­το­δύ­να­μος.

ᾨ­δὴ ε´.

ρ­θρί­σω­μεν ὄρ­θρου βα­θέ­ος * καὶ ἀν­τὶ μύ­ρου τὸν ὕ­μνον * προ­σοί­σω­μεν τῷ Δε­σπό­τῃ· * καὶ Χρι­στὸν ὀ­ψό­με­θα, * δι­και­ο­σύ­νης ἥ­λι­ον, *πᾶ­σι ζω­ὴν ἀ­να­τέλ­λον­τα.

ᾨ­δὴ στ´.

Κα­τῆλ­θες * ἐν τοῖς κα­τω­τά­τοις τῆς γῆς * καὶ συ­νέ­τρι­ψας μο­χλούς, * αἰ­ω­νί­ους κα­τό­χους *πε­πε­δη­μέ­νων, Χρι­στέ, * καὶ τρι­ή­με­ρος, * ὡς ἐκ κή­τους Ἰ­ω­νᾶς, * ἐ­ξα­νέ­στης τοῦ τά­φου.

ᾨ­δὴ ζ´.

παῖ­δας ἐκ κα­μί­νου ῥυ­σά­με­νος, * γε­νό­με­νος ἄν­θρω­πος * πά­σχει ὡς θνη­τὸς *καὶ δι­ὰ πά­θους τὸ θνη­τὸν * ἀ­φθαρ­σί­ας ἐν­δύ­ει εὐ­πρέ­πει­αν, * ὁ μό­νος εὐ­λο­γη­τὸς * τῶν πα­τέ­ρων Θε­ὸς * καὶ ὑ­πε­ρέν­δο­ξος.

ᾨ­δὴ η´.

Αἰ­νοῦ­μεν, εὐ­λο­γοῦ­μεν, προ­σκυ­νοῦ­μεν
τὸν Κύ­ρι­ον, * ὑ­μνοῦν­τες καὶ ὑ­πε­ρυ­ψοῦν­τες αὐ­τὸν εἰς τοὺς αἰ­ῶ­νας.

Αὕ­τη ἡ κλη­τὴ καὶ ἁ­γί­α ἡ­μέ­ρα, * ἡ μί­α τῶν Σαβ­βά­των, * ἡ βα­σι­λὶς καὶ κυ­ρί­α, * ἑ­ορ­τῶν ἑ­ορ­τὴ * καὶ πα­νή­γυ­ρίς ἐ­στι πα­νη­γύ­ρε­ων, * ἐν ᾗ εὐ­λο­γοῦ­μεν * Χρι­στὸν εἰς τοὺς αἰ­ῶ­νας.

Ὁ δι­ά­κο­νος·Τὴν Θε­ο­τό­κον καὶ μη­τέ­ρα τοῦ φω­τός, ἐν ὕ­μνοις τι­μῶν­τες με­γα­λύ­νο­μεν.

Ἡ Τι­μι­ω­τέ­ρα οὐ στι­χο­λο­γεῖ­ται.
Ἐκ τοῦ Κα­νό­νος τοῦ Πά­σχα ἡ θ´ ᾠ­δή.

Στίχ. α´. Με­γά­λυ­νον ψυ­χή μου, τὸν ἐ­θε­λου­σί­ως πα­θόν­τα καὶ τα­φέν­τα καὶ ἐ­ξα­να­στάν­τα τρι­ή­με­ρον ἐκ τά­φου.

Φω­τί­ζου, φω­τί­ζου, ἡ νέ­α Ἱ­ε­ρου­σα­λήμ· ἡ γὰρ δό­ξα Κυ­ρί­ου ἐ­πὶ σὲ ἀ­νέ­τει­λε. Χό­ρευ­ε νῦν, καὶ ἀ­γάλ­λου Σι­ών· σὺ δὲ ἁ­γνή, τέρ­που Θε­ο­τό­κε, ἐν τῇ ἐ­γέρ­σει τοῦ τό­κου σου.

Στίχ. β´. Με­γά­λυ­νον ψυ­χή μου τὸν ἐ­ξα­να­στάν­τα, τρι­ή­με­ρον ἐκ τά­φου, Χρι­στὸν τὸν ζω­ο­δό­την.

Φω­τί­ζου, φω­τί­ζου, ἡ νέ­α Ἱ­ε­ρου­σα­λήμ· ἡ γὰρ δό­ξα Κυ­ρί­ου ἐ­πὶ σὲ ἀ­νέ­τει­λε. Χό­ρευ­ε νῦν, καὶ ἀ­γάλ­λου Σι­ών· σὺ δὲ ἁ­γνή, τέρ­που Θε­ο­τό­κε, ἐν τῇ ἐ­γέρ­σει τοῦ τό­κου σου.

Στίχ. γ´. Χρι­στὸς τὸ και­νὸν Πά­σχα, τὸ ζω­ό­θυ­τον θῦ­μα, ἀ­μνὸς Θε­οῦ ὁ αἴ­ρων τὴν ἁ­μαρ­τί­αν κό­σμου.

θεί­ας! ὢ φί­λης! ὢ γλυ­κυ­τά­της σου φω­νῆς· μεθ᾿ ἡ­μῶν ἀ­ψευ­δῶς γάρ, ἐ­πηγ­γεί­λω ἔ­σε­σθαι, μέ­χρι τερ­μά­των αἰ­ῶ­νος Χρι­στέ· ἣν οἱ πι­στοί, ἄγ­κυ­ραν ἐλ­πί­δος, κα­τέ­χον­τες ἀ­γαλ­λό­με­θα.

Στίχ. δ´. Σή­με­ρον πᾶ­σα κτί­σις ἀ­γάλ­λε­ται καὶ χαί­ρει, ὅ­τι Χρι­στὸς ἀ­νέ­στη, καὶ ᾅ­δης ἐ­σκυ­λεύ­θη.

Πά­σχα τὸ μέ­γα, καὶ ἱ­ε­ρώ­τα­τον Χρι­στέ· ὦ σο­φί­α καὶ Λό­γε, τοῦ Θε­οῦ καὶ δύ­να­μις· δί­δου ἡ­μῖν ἐ­κτυ­πώ­τε­ρον, σοῦ με­τα­σχεῖν, ἐν τῇ Ἀ­νε­σπέ­ρῳ ἡ­μέ­ρᾳ τῆς βα­σι­λεί­ας σου.
Τῆς Θε­ο­τό­κου. Ὁ αὐ­τός.

Δό­ξα.
Στίχ. ε´. Με­γά­λυ­νον ψυ­χή μου, τὴν τι­μι­ω­τέ­ραν καὶ ἐν­δο­ξω­τέ­ραν τῶν ἄ­νω στρα­τευ­μά­των.

Συμ­φώ­νως Παρ­θέ­νε, σὲ μα­κα­ρί­ζο­μεν πι­στοί· Χαῖ­ρε πύ­λη Κυ­ρί­ου· χαῖ­ρε πό­λις ἔμ­ψυ­χε· χαῖ­ρε, δι᾿ ἧς ἡ­μῖν ἔ­λαμ­ψε, σή­με­ρον φῶς τοῦ ἐκ σοῦ τε­χθέν­τος, τῆς ἐκ νε­κρῶν ἀ­να­στά­σε­ως.

Καὶ νῦν.

Στίχ. Ϛ´. Χαῖ­ρε, Παρ­θέ­νε, χαῖ­ρε· χαῖ­ρε εὐ­λο­γη­μέ­νη, χαῖ­ρε δε­δο­ξα­σμέ­νη· σὸς γὰρ Υἱ­ὸς ἀ­νέ­στη τρι­ή­με­ρος ἐκ τά­φου.
Εὐ­φραί­νου, ἀ­γάλ­λου, ἡ θεί­α πύ­λη τοῦ φω­τός· ὁ γὰρ δύ­νας ἐν τά­φῳ, Ἰ­η­σοῦς ἀ­νέ­τει­λε, λάμ­ψας ἡ­λί­ου φαι­δρό­τε­ρον, καὶ τοὺς πι­στοὺς πάν­τας κα­ταυ­γά­σας, θε­ο­χα­ρί­τω­τε Δέ­σποι­να.

Κα­τα­βα­σί­α. ᾨ­δὴ θ´.

Ὁ ἄγ­γε­λος ἐ­βό­α * τῇ κε­χα­ρι­τω­μέ­νῃ· *
Ἁ­γνὴ Παρ­θέ­νε, χαῖ­ρε, καὶ πά­λιν ἐ­ρῶ· Χαῖ­ρε· *
ὁ σὸς υἱ­ὸς ἀ­νέ­στη * τρι­ή­με­ρος ἐκ τά­φου.

Φω­τί­ζου, φω­τί­ζου, * ἡ νέ­α Ἱ­ε­ρου­σα­λήμ· *ἡ γὰρ δό­ξα Κυ­ρί­ου * ἐ­πὶ σὲ ἀ­νέ­τει­λε. * Χό­ρευ­ε νῦν, καὶ ἀ­γάλ­λου Σι­ών· * σὺ δὲ ἁ­γνή, *τέρ­που, Θε­ο­τό­κε, * ἐν τῇ ἐ­γέρ­σει τοῦ τό­κου σου.
Συ­να­πτὴ μι­κρά, μεθ᾿ ἣν ἐκ­φώ­νη­σις·
Ὅ­τι σὲ αἰ­νοῦ­σι πᾶ­σαι αἱ δυ­νά­μεις...

ΤΑ ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΑ

Ἦ­χος β´.

­γι­ος Κύ­ρι­ος ὁ Θε­ὸς ἡ­μῶν.

­γι­ος Κύ­ρι­ος ὁ Θε­ὸς ἡ­μῶν.

­γι­ος Κύ­ρι­ος ὁ Θε­ὸς ἡ­μῶν. ­ψοῦ­τε Κύ­ρι­ον τὸν Θε­ὸν ἡ­μῶν καὶ προ­σκυ­νεῖ­τε τῷ ὑ­πο­πο­δί­ῳ τῶν πο­δῶν αὐ­τοῦ, … ­τι ἅ­γι­ός ἐ­στιν.

Ἐ­ξα­πο­στει­λά­ρι­ον τοῦ Πά­σχα. Ἦ­χος β´.

Σαρ­κὶ ὑ­πνώ­σας ὡς θνη­τός, ὁ Βα­σι­λεὺς καὶ Κύ­ρι­ος, τρι­ή­με­ρος ἐ­ξα­νέ­στης, Ἀ­δὰμ ἐ­γεί­ρας ἐκ φθο­ρᾶς καὶ κα­ταρ­γή­σας θά­να­τον, Πά­σχα τῆς ἀ­φθαρ­σί­ας, τοῦ κό­σμου σω­τή­ρι­ον.

Καὶ τῶν Μυ­ρο­φό­ρων.

Αὐ­τό­με­λον. Ἦ­χος β´.

Γυ­ναῖ­κες ἀ­κου­τί­σθη­τε, φω­νὴν ἀ­γαλ­λι­ά­σε­ως· Τύ­ραν­νον ᾅ­δην πα­τή­σας, φθο­ρᾶς ἐ­ξή­γει­ρα κό­σμον· δρά­με­τε Φί­λοις εἴ­πα­τε, τοῖς ἐ­μοῖς εὐ­αγ­γέ­λι­α· βού­λο­μαι γὰρ τὸ πλά­σμα μου, χα­ρὰν ἐ­κεῖ­θεν αὐ­γά­σαι, ἐξ ἧς προ­ῆλ­θεν ἡ λύ­πη.

ΑΙΝΟΙ

Ἦ­χος β´.

Πᾶ­σα πνο­ὴ αἰ­νε­σά­τω τὸν Κύ­ρι­ον. Αἰ­νεῖ­τε τὸν Κύ­ρι­ον ἐκ τῶν οὐ­ρα­νῶν, αἰ­νεῖ­τε αὐ­τὸν ἐν τοῖς ὑ­ψί­στοις. Σοὶ πρέ­πει ὕ­μνος τῷ Θε­ῷ.

Αἰ­νεῖ­τε αὐ­τόν, πάν­τες οἱ ἄγ­γε­λοι αὐ­τοῦ· αἰ­νεῖ­τε αὐ­τόν, πᾶ­σαι αἱ δυ­νά­μεις αὐ­τοῦ. Σοὶ πρέ­πει ὕ­μνος τῷ Θε­ῷ.
Ἡ Στι­χο­λο­γί­α (Ψαλ­μοὶ ρμη´, ρμθ´) καί·

Στι­χη­ρὰ Ἀ­να­στά­σι­μα. Ἦ­χος β´.

Στίχ. Αἰ­νεῖ­τε αὐ­τὸν ἐ­πὶ ταῖς δυ­να­στεί­αις αὐ­τοῦ· αἰ­νεῖ­τε αὐ­τὸν κα­τὰ τὸ πλῆ­θος τῆς με­γα­λω­σύ­νης αὐ­τοῦ.

Πᾶ­σα πνο­ὴ καὶ πᾶ­σα κτί­σις, σὲ δο­ξά­ζει Κύ­ρι­ε, ὅ­τι δι­ὰ τοῦ Σταυ­ροῦ τὸν θά­να­τον κα­τήρ­γη­σας, ἵ­να δεί­ξῃς τοῖς λα­οῖς, τὴν ἐκ νε­κρῶν σου ἀ­νά­στα­σιν, ὡς μό­νος φι­λάν­θρω­πος.

Στίχ. Αἰ­νεῖ­τε αὐ­τὸν ἐν ἤ­χῳ σάλ­πιγ­γος· αἰ­νεῖ­τε αὐ­τὸν ἐν ψαλ­τη­ρί­ῳ καὶ κι­θά­ρᾳ.

Εἰ­πά­τω­σαν Ἰ­ου­δαῖ­οι, πῶς οἱ στρα­τι­ῶ­ται ἀ­πώ­λε­σαν, τη­ροῦν­τες τὸν Βα­σι­λέ­α; Δι­α­τί γὰρ ὁ λί­θος οὐκ ἐ­φύ­λα­ξε τὴν πέ­τραν τῆς ζω­ῆς; ἢ τὸν τα­φέν­τα δό­τω­σαν, ἢ ἀ­να­στάν­τα προ­σκυ­νεί­τω­σαν, λέ­γον­τες σὺν ἡ­μῖν· Δό­ξα τῷ πλή­θει τῶν οἰ­κτιρ­μῶν σου, Σω­τὴρ ἡ­μῶν δό­ξα σοι.

Στίχ. Αἰ­νεῖ­τε αὐ­τὸν ἐν τυμ­πά­νῳ καὶ χο­ρῷ· αἰ­νεῖ­τε αὐ­τὸν ἐν χορ­δαῖς καὶ ὀρ­γά­νῳ.

Χαί­ρε­τε λα­οί, καὶ ἀ­γαλ­λι­ᾶ­σθε. Ἄγ­γε­λος ἐ­κά­θι­σεν εἰς τὸν λί­θον τοῦ μνή­μα­τος· αὐ­τὸς ἡ­μᾶς εὐ­ηγ­γε­λί­σα­το εἰ­πών· Χρι­στὸς ἀ­νέ­στη ἐκ νε­κρῶν, ὁ Σω­τὴρ τοῦ κό­σμου, καὶ ἐ­πλή­ρω­σε τὰ σύμ­παν­τα εὐ­ω­δί­ας. Χαί­ρε­τε λα­οί, καὶ ἀ­γαλ­λι­ᾶ­σθε.

Στίχ. Αἰ­νεῖ­τε αὐ­τὸν ἐν κυμ­βά­λοις εὐ­ή­χοις· αἰ­νεῖ­τε αὐ­τὸν ἐν κυμ­βά­λοις ἀ­λα­λαγ­μοῦ. Πᾶ­σα πνο­ὴ αἰ­νε­σά­τω τὸν Κύ­ρι­ον.
γ­γε­λος μὲν τὸ Χαῖ­ρε, πρὸ τῆς σῆς συλ­λή­ψε­ως Κύ­ρι­ε, τῇ Κε­χα­ρι­τω­μέ­νῃ ἐ­κό­μι­σεν· Ἄγ­γε­λος δὲ τὸν λί­θον τοῦ ἐν­δό­ξου σου μνή­μα­τος, ἐν τῇ σῇ ἀ­να­στά­σει ἐ­κύ­λι­σεν. Ὁ μέν, ἀν­τὶ τῆς λύ­πης, εὐ­φρο­σύ­νης σύμ­βο­λα μη­νύ­ων, ὁ δέ, ἀν­τὶ θα­νά­του, Δε­σπό­την ζω­ο­δό­την κη­ρύτ­των ἡ­μῖν. Δι­ὸ βο­ῶ­μέν σοι· Εὐ­ερ­γέ­τα τῶν ἁ­πάν­των Κύ­ρι­ε δό­ξα σοι.

Στι­χη­ρὰ τοῦ Πά­σχα. Ἦ­χος πλ. α´.

Στίχ. Ἀ­να­στή­τω ὁ Θε­ός, καὶ δι­α­σκορ­πι­σθή­τω­σαν οἱ ἐ­χθροὶ αὐ­τοῦ, καὶ φυ­γέ­τω­σαν ἀ­πὸ προ­σώ­που αὐ­τοῦ οἱ μι­σοῦν­τες αὐ­τόν.

Πά­σχα ἱ­ε­ρὸν ἡ­μῖν σή­με­ρον ἀ­να­δέ­δει­κται· Πά­σχα και­νόν, Ἅ­γι­ον· Πά­σχα μυ­στι­κόν· Πά­σχα παν­σε­βά­σμι­ον· Πά­σχα Χρι­στὸς ὁ λυ­τρω­τής· Πά­σχα ἄ­μω­μον· Πά­σχα μέ­γα· Πά­σχα τῶν πι­στῶν· Πά­σχα, τὸ πύ­λας ἡ­μῖν τοῦ Πα­ρα­δεί­σου ἀ­νοῖ­ξαν· Πά­σχα, πάν­τας ἁ­γι­ά­ζον πι­στούς.

Στίχ. Ὡς ἐ­κλεί­πει κα­πνός, ἐ­κλι­πέ­τω­σαν, ὡς τή­κε­ται κη­ρὸς ἀ­πὸ προ­σώ­που πυ­ρός.

Δεῦ­τε ἀ­πὸ θέ­ας Γυ­ναῖ­κες εὐ­αγ­γε­λί­στρι­αι, καὶ τῇ Σι­ὼν εἴ­πα­τε· Δέ­χου παρ᾿ ἡ­μῶν χα­ρᾶς εὐ­αγ­γέ­λι­α, τῆς Ἀ­να­στά­σε­ως Χρι­στοῦ· τέρ­που, χό­ρευ­ε, καὶ ἀ­γάλ­λου Ἱ­ε­ρου­σα­λήμ, τὸν Βα­σι­λέ­α Χρι­στόν, θε­α­σα­μέ­νη ἐκ τοῦ μνή­μα­τος, ὡς νυμ­φί­ον προ­ερ­χό­με­νον.

Στίχ. Οὕ­τως ἀ­πο­λοῦν­ται οἱ ἁ­μαρ­τω­λοὶ ἀ­πὸ προ­σώ­που τοῦ Θε­οῦ, καὶ οἱ δί­και­οι εὐ­φραν­θή­τω­σαν.

Αἱ Μυ­ρο­φό­ροι γυ­ναῖ­κες, ὄρ­θρου βα­θέ­ος, ἐ­πι­στᾶ­σαι πρὸς τὸ μνῆ­μα τοῦ Ζω­ο­δό­του, εὗ­ρον Ἄγ­γε­λον, ἐ­πὶ τὸν λί­θον κα­θή­με­νον, καὶ αὐ­τὸς προ­σφθεγ­ξά­με­νος, αὐ­ταῖς οὕ­τως ἔ­λε­γε· Τί ζη­τεῖ­τε τὸν ζῶν­τα με­τὰ τῶν νε­κρῶν; τί θρη­νεῖ­τε τὸν ἄ­φθαρ­τον ὡς ἐν φθο­ρᾷ; ἀ­πελ­θοῦ­σαι κη­ρύ­ξα­τε, τοῖς αὐ­τοῦ Μα­θη­ταῖς.

Στίχ. Αὕ­τη ἡ ἡ­μέ­ρα, ἣν ἐ­ποί­η­σεν ὁ Κύ­ρι­ος, ἀ­γαλ­λι­α­σώ­με­θα, καὶ εὐ­φραν­θῶ­μεν ἐν αὐ­τῇ.

Πά­σχα τὸ τερ­πνόν· Πά­σχα Κυ­ρί­ου, Πά­σχα· Πά­σχα παν­σε­βά­σμι­ον ἡ­μῖν ἀ­νέ­τει­λε· Πά­σχα, ἐν χα­ρᾷ ἀλ­λή­λους πε­ρι­πτυ­ξώ­με­θα· ὦ Πά­σχα λύ­τρον λύ­πης· καὶ γὰρ ἐκ τά­φου σή­με­ρον ὥ­σπερ ἐκ πα­στοῦ, ἐ­κλάμ­ψας Χρι­στός, τὰ Γύ­ναι­α χα­ρᾶς ἔ­πλη­σε λέ­γων· Κη­ρύ­ξα­τε Ἀ­πο­στό­λοις.

Δό­ξα. Ἑ­ωθινὸν Β´. Ἦ­χος β´.

Με­τὰ μύ­ρων προ­σελ­θού­σαις, ταῖς πε­ρὶ τὴν Μα­ρι­ὰμ γυ­ναι­ξί, καὶ δι­α­πο­ρου­μέ­ναις, πῶς ἔ­σται αὐ­ταῖς τυ­χεῖν τοῦ ἐ­φε­τοῦ, ὡ­ρά­θη ὁ λί­θος με­τηρ­μέ­νος, καὶ θεῖ­ος νε­α­νί­ας, κα­τα­στέλ­λων τὸν θό­ρυ­βον αὐ­τῶν τῆς ψυ­χῆς· Ἠ­γέρ­θη γάρ φη­σιν, Ἰ­η­σοῦς ὁ Κύ­ρι­ος· δι­ὸ κη­ρύ­ξα­τε τοῖς κή­ρυ­ξιν αὐ­τοῦ Μα­θη­ταῖς, εἰς τὴν Γα­λι­λαί­αν δρα­μεῖν, καὶ ὄ­ψε­σθε αὐ­τόν, ἀ­να­στάν­τα ἐκ νε­κρῶν, ὡς ζω­ο­δό­την καὶ Κύ­ρι­ον.

Καὶ νῦν. Ἦ­χος πλ. α´.

­να­στά­σε­ως ἡ­μέ­ρα, καὶ λαμ­πρυν­θῶ­μεν τῇ πα­νη­γύ­ρει, καὶ ἀλ­λή­λους πε­ρι­πτυ­ξώ­με­θα. Εἴ­πω­μεν ἀ­δελ­φοί, καὶ τοῖς μι­σοῦ­σιν ἡ­μᾶς· Συγ­χω­ρή­σω­μεν πάν­τα τῇ Ἀ­να­στά­σει, καὶ οὕ­τω βο­ή­σω­μεν· Χρι­στὸς ἀ­νέ­στη ἐκ νε­κρῶν, θα­νά­τῳ θά­να­τον πα­τή­σας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνή­μα­σι, ζω­ὴν χα­ρι­σά­με­νος.

Καὶ εὐ­θὺς ψάλ­λε­ται 

εἰς τὸν ἦ­χον τῆς Κυ­ρι­α­κῆς

Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ

Δό­ξα σοι τῷ δεί­ξαν­τι τὸ φῶς. * Δό­ξα ἐν ὑ­ψί­στοις Θε­ῷ * καὶ ἐ­πὶ γῆς εἰ­ρή­νη, *ἐν ἀν­θρώ­ποις εὐ­δο­κί­α.

­μνοῦ­μέν σε, * εὐ­λο­γοῦ­μέν σε, *προ­σκυ­νοῦ­μέν σε, * δο­ξο­λο­γοῦ­μέν σε, * εὐ­χα­ρι­στοῦ­μέν σοι *δι­ὰ τὴν με­γά­λην σου δό­ξαν.
Κύ­ρι­ε βα­σι­λεῦ, * ἐ­που­ρά­νι­ε Θε­έ, *Πά­τερ παν­το­κρά­τορ· * Κύ­ρι­ε Υἱ­ὲ μο­νο­γε­νές, * Ἰ­η­σοῦ Χρι­στέ, *καὶ ἅ­γι­ον Πνεῦ­μα.
Κύ­ρι­ε ὁ Θε­ός, * ὁ ἀ­μνὸς τοῦ Θε­οῦ, *ὁ Υἱ­ὸς τοῦ Πα­τρός, * ὁ αἴ­ρων τὴν ἁ­μαρ­τί­αν τοῦ κό­σμου, * ἐ­λέ­η­σον ἡ­μᾶς, * ὁ αἴ­ρων τὰς ἁ­μαρ­τί­ας τοῦ κό­σμου.
Πρόσ­δε­ξαι τὴν δέ­η­σιν ἡ­μῶν, * ὁ κα­θή­με­νος ἐν δε­ξι­ᾷ τοῦ Πα­τρός, * καὶ ἐ­λέ­η­σον ἡ­μᾶς.
­τι σὺ εἶ μό­νος ἅ­γι­ος, * σὺ εἶ μό­νος Κύ­ρι­ος, * Ἰ­η­σοῦς Χρι­στός, *εἰς δό­ξαν Θε­οῦ Πα­τρός. Ἀ­μήν.
Καθ᾿ ἑ­κά­στην ἡ­μέ­ραν εὐ­λο­γή­σω σε * καὶ αἰ­νέ­σω τὸ ὄ­νο­μά σου εἰς τὸν αἰ­ῶ­να * καὶ εἰς τὸν αἰ­ῶ­να τοῦ αἰ­ῶ­νος.
Κα­τα­ξί­ω­σον, Κύ­ρι­ε, * ἐν τῇ ἡ­μέ­ρᾳ ταύ­τῃ *ἀ­να­μαρ­τή­τους φυ­λα­χθῆ­ναι ἡ­μᾶς.
Εὐ­λο­γη­τὸς εἶ, Κύ­ρι­ε, * ὁ Θε­ὸς τῶν πα­τέ­ρων ἡ­μῶν, * καὶ αἰ­νε­τὸν καὶ δε­δο­ξα­σμέ­νον τὸ ὄ­νο­μά σου * εἰς τοὺς αἰ­ῶ­νας. Ἀ­μήν.
Γέ­νοι­το, Κύ­ρι­ε, * τὸ ἔ­λε­ός σου ἐφ᾿ ἡ­μᾶς, * κα­θά­περ ἠλ­πί­σα­μεν ἐ­πὶ σέ.
Εὐ­λο­γη­τὸς εἶ, Κύ­ρι­ε· * δί­δα­ξόν με τὰ δι­και­ώ­μα­τά σου. (ἐκ γ´)
Κύ­ρι­ε, * κα­τα­φυ­γὴ ἐ­γε­νή­θης ἡ­μῖν * ἐν γε­νε­ᾷ καὶ γε­νε­ᾷ. *Ἐ­γὼ εἶ­πα· * Κύ­ρι­ε, ἐ­λέ­η­σόν με· * ἴ­α­σαι τὴν ψυ­χήν μου, *ὅ­τι ἥ­μαρ­τόν σοι.
Κύ­ρι­ε, πρὸς σὲ κα­τέ­φυ­γον· * δί­δα­ξόν με τοῦ ποι­εῖν τὸ θέ­λη­μά σου, * ὅ­τι σὺ εἶ ὁ Θε­ός μου.
­τι πα­ρὰ σοὶ πη­γὴ ζω­ῆς· * ἐν τῷ φω­τί σου ὀ­ψό­με­θα φῶς.
Πα­ρά­τει­νον τὸ ἔ­λε­ός σου * τοῖς γι­νώ­σκου­σί σε.
­γι­ος ὁ Θε­ός, * ἅ­γι­ος ἰ­σχυ­ρός, *ἅ­γι­ος ἀ­θά­να­τος· * ἐ­λέ­η­σον ἡ­μᾶς. (ἐκ γ´)
Δό­ξα Πα­τρὶ καὶ Υἱ­ῷ καὶ ἁ­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι.
Καὶ νῦν καὶ ἀ­εὶ καὶ εἰς τοὺς αἰ­ῶ­νας τῶν αἰ­ώ­νων. Ἀ­μήν.
­γι­ος ἀ­θά­να­τος· * ἐ­λέ­η­σον ἡ­μᾶς.
Καὶ πά­λιν ἰ­σχυ­ρο­τέ­ρᾳ φω­νῇ·
­γι­ος ὁ Θε­ός, * ­γι­ος ἰ­σχυ­ρός, * ­γι­ος ἀ­θά­να­τος· * ἐ­λέ­η­σον ἡ­μᾶς.
Καὶ τὸ ἀ­να­στά­σι­μον τρο­πά­ρι­ον. Ἦ­χος δ´.
Σή­με­ρον σω­τη­ρί­α τῷ κό­σμῳ γέ­γο­νεν· * ᾄ­σω­μεν τῷ ἀ­να­στάν­τι ἐκ τά­φου * καὶ ἀρ­χη­γῷ τῆς ζω­ῆς ἡ­μῶν· * κα­θε­λὼν γὰρ τῷ θα­νά­τῳ τὸν θά­να­τον * τὸ νῖ­κος ἔ­δω­κεν ἡ­μῖν * καὶ τὸ μέ­γα ἔ­λε­ος.

Εἰς τὴν Α´ Ὥ­ραν. Ἑ­ωθινὸν δ´. Ἦ­χος δ´.

ρ­θρος ἦν βα­θύς, καὶ αἱ γυ­ναῖ­κες ἦλ­θον ἐ­πὶ τὸ μνῆ­μά σου Χρι­στέ· ἀλ­λὰ τὸ σῶ­μα οὐχ εὑ­ρέ­θη, τὸ πο­θού­με­νον αὐ­ταῖς· δι­ὸ ἀ­πο­ρου­μέ­ναις, οἱ ταῖς ἀ­στρα­πτού­σαις ἐ­σθή­σε­σιν ἐ­πι­στάν­τες. Τί τὸν ζῶν­τα, με­τὰ τῶν νε­κρῶν ζη­τεῖ­τε; ἔ­λε­γον· ἠ­γέρ­θη ὡς προ­εῖ­πε· τί ἀ­μνη­μο­νεῖ­τε τῶν ῥη­μά­των αὐ­τοῦ; Οἷς πει­σθεῖ­σαι, τὰ ὁ­ρα­θέν­τα ἐ­κή­ρυτ­τον· ἀλλ᾿ ἐ­δό­κει λῆ­ρος τὰ εὐ­αγ­γέ­λι­α· οὕ­τως ἦ­σαν ἔ­τι νω­θεῖς οἱ Μα­θη­ταί· ἀλλ᾿ ὁ Πέ­τρος ἔ­δρα­με, καὶ ἰ­δὼν ἐ­δό­ξα­σέ σου, πρὸς ἑ­αυ­τὸν τὰ θαυ­μά­σι­α.

ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΙΑΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Τὸ Χρι­στὸς ἀ­νέ­στη ἐκ νε­κρῶν… (ἐκ γ´).

Ὁ δι­ά­κο­νος τὰ εἰ­ρη­νι­κὰ 

καὶ ὁ ἱ­ε­ρεὺς τὴν ἐκ­φώ­νη­σιν· 

Ὅ­τι πρέ­πει σοι πᾶ­σα δό­ξα…

Τὰ Ἀν­τί­φω­να τοῦ Πά­σχα.

Ἀν­τί­φω­νον Α´. Ἦ­χος β´. Ψαλμὸς ξε´ (65).

Στίχ. Ἀ­λα­λά­ξα­τε τῷ Κυ­ρί­ῳ πᾶ­σα ἡ γῆ. (ξε´ 1)

Ταῖς πρε­σβεί­αις τῆς Θε­ο­τό­κου, * Σῶ­τερ, σῶ­σον ἡ­μᾶς.

Στίχ. Ψά­λα­τε δὴ τῷ ὀ­νό­μα­τι αὐ­τοῦ, δό­τε δό­ξαν ἐν αἰ­νέ­σει αὐ­τοῦ. (ξε´ 2)

Ταῖς πρε­σβεί­αις τῆς Θε­ο­τό­κου, * Σῶ­τερ, σῶ­σον ἡ­μᾶς.

Στίχ. Εἴ­πα­τε τῷ Θε­ῷ· Ὡς φο­βε­ρὰ τὰ ἔρ­γα σου. Ἐν τῷ πλή­θει τῆς δυ­νά­με­ώς σου ψεύ­σον­ταί σε οἱ ἐ­χθροί σου. (ξε´ 3)

Ταῖς πρε­σβεί­αις τῆς Θε­ο­τό­κου, * Σῶ­τερ, σῶ­σον ἡ­μᾶς.

Στίχ. Πᾶ­σα ἡ γῆ προ­σκυ­νη­σά­τω­σάν σοι καὶ ψα­λά­τω­σάν σοι, ψα­λά­τω­σαν δὴ τῷ ὀ­νό­μα­τί σου Ὕ­ψι­στε. (ξε´ 4)

Ταῖς πρε­σβεί­αις τῆς Θε­ο­τό­κου, * Σῶ­τερ, σῶ­σον ἡ­μᾶς.

Δό­ξα. Καὶ νῦν.

Ταῖς πρε­σβεί­αις τῆς Θε­ο­τό­κου, * Σῶ­τερ, σῶ­σον ἡ­μᾶς.

Ὁ δι­ά­κο­νος τὴν μι­κρὰν συ­να­πτὴν
καὶ ὁ ἱ­ε­ρεὺς τὴν ἐκ­φώ­νη­σιν·
Ὅ­τι σὸν τὸ κρά­τος…

Ἀν­τί­φω­νον Β´. Ἦ­χος β´. Ψαλμὸς ξστ´ (66).

Στίχ. Ὁ Θε­ὸς οἰ­κτει­ρή­σαι ἡ­μᾶς, καὶ εὐ­λο­γή­σαι ἡ­μᾶς, ἐ­πι­φά­ναι τὸ πρό­σω­πον αὐ­τοῦ ἐφ᾿ ἡ­μᾶς, καὶ ἐ­λε­ή­σαι ἡ­μᾶς. (ξϚ´ 2)

Σῶ­σον ἡ­μᾶς, Υἱ­ὲ Θε­οῦ, * ὁ ἀ­να­στὰς ἐκ νε­κρῶν, * ψάλ­λον­τάς σοι, Ἀλ­λη­λού­ϊ­α.

Στίχ. Τοῦ γνῶ­ναι ἐν τῇ γῇ τὴν ὁ­δόν σου, ἐν πᾶ­σιν ἔ­θνε­σι τὸ σω­τή­ρι­ον σου. (ξϚ´ 3)

Σῶ­σον ἡ­μᾶς, Υἱ­ὲ Θε­οῦ, * ὁ ἀ­να­στὰς ἐκ νε­κρῶν, * ψάλ­λον­τάς σοι, Ἀλ­λη­λού­ϊ­α.

Στίχ. Ἐ­ξο­μο­λο­γη­σά­σθω­σάν σοι λα­οί, ὁ Θε­ός, ἐ­ξο­μο­λο­γη­σά­σθω­σάν σοι λα­οὶ πάν­τες. (ξϚ´ 4)

Σῶ­σον ἡ­μᾶς, Υἱ­ὲ Θε­οῦ, * ὁ ἀ­να­στὰς ἐκ νε­κρῶν, * ψάλ­λον­τάς σοι, Ἀλ­λη­λού­ϊ­α.

Στίχ. Εὐ­λο­γή­σαι ἡ­μᾶς ὁ Θε­ός, καὶ φο­βη­θή­τω­σαν αὐ­τὸν πάν­τα τὰ πέ­ρα­τα τῆς γῆς. (ξϚ´ 8)

Σῶ­σον ἡ­μᾶς, Υἱ­ὲ Θε­οῦ, * ὁ ἀ­να­στὰς ἐκ νε­κρῶν, * ψάλ­λον­τάς σοι, Ἀλ­λη­λού­ϊ­α.

Δό­ξα. Καὶ νῦν.

μο­νο­γε­νὴς Υἱ­ὸς καὶ Λό­γος τοῦ Θε­οῦ, * ἀ­θά­να­τος ὑ­πάρ­χων * καὶ κα­τα­δε­ξά­με­νος *δι­ὰ τὴν ἡ­με­τέ­ραν σω­τη­ρί­αν * σαρ­κω­θῆ­ναι ἐκ τῆς ἁ­γί­ας Θε­ο­τό­κου * καὶ ἀ­ει­παρ­θέ­νου Μα­ρί­ας, * ἀ­τρέ­πτως ἐ­ναν­θρω­πή­σας, * σταυ­ρω­θείς τε, Χρι­στὲ ὁ Θε­ός, * θα­νά­τῳ θά­να­τον πα­τή­σας, * εἷς ὢν τῆς ἁ­γί­ας Τρι­ά­δος, * συν­δο­ξα­ζό­με­νος τῷ Πα­τρὶ * καὶ τῷ ἁ­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι, * σῶ­σον ἡ­μᾶς.

Ὁ δι­ά­κο­νος τὴν μι­κρὰν συ­να­πτὴν
καὶ ὁ ἱ­ε­ρεὺς τὴν ἐκ­φώ­νη­σιν·
Ὅ­τι ἀ­γα­θὸς καὶ φι­λάν­θρω­πος…
 
Ἀν­τί­φω­νον Γ´. Ἦ­χος πλ. α´. Ψαλμὸς ξζ´ (67).

Στίχ. Ἀ­να­στή­τω ὁ Θε­ός, καὶ δι­α­σκορ­πι­σθή­τω­σαν οἱ ἐ­χθροὶ αὐ­τοῦ, καὶ φυ­γέ­τω­σαν ἀ­πὸ προ­σώ­που αὐ­τοῦ οἱ μι­σοῦν­τες αὐ­τόν. (ξζ´ 2)

Χρι­στὸς ἀ­νέ­στη ἐκ νε­κρῶν, θα­νά­τῳ θά­να­τον πα­τή­σας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνή­μα­σι, ζω­ὴν χα­ρι­σά­με­νος.

Στίχ. Ὡς ἐ­κλεί­πει κα­πνός, ἐ­κλι­πέ­τω­σαν, ὡς τή­κε­ται κη­ρὸς ἀ­πὸ προ­σώ­που πυ­ρός. (ξζ´ 3)

Χρι­στὸς ἀ­νέ­στη ἐκ νε­κρῶν, θα­νά­τῳ θά­να­τον πα­τή­σας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνή­μα­σι, ζω­ὴν χα­ρι­σά­με­νος.

Στίχ. Οὕ­τως ἀ­πο­λοῦν­ται οἱ ἁ­μαρ­τω­λοὶ ἀ­πὸ προ­σώ­που τοῦ Θε­οῦ, καὶ οἱ δί­και­οι εὐ­φραν­θή­τω­σαν. (ξζ´ 3-4)

Χρι­στὸς ἀ­νέ­στη ἐκ νε­κρῶν, θα­νά­τῳ θά­να­τον πα­τή­σας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνή­μα­σι, ζω­ὴν χα­ρι­σά­με­νος.

ΜΙΚΡΑ ΕΙΣΟΔΟΣ

Εἰ­σο­δι­κόν. Ἦ­χος β´. 

(Ἐ­ὰν εἰ­σο­δεύ­ουν πολ­λοὶ ἱ­ε­ρεῖς, ψάλ­λουν αὐ­τοὶ τὸ εἰ­σο­δι­κόν).
ν Ἐκ­κλη­σί­αις εὐ­λο­γεῖ­τε τὸν Θε­όν, Κύ­ρι­ον ἐκ πη­γῶν Ἰσ­ρα­ήλ. Σῶ­σον ἡ­μᾶς Υἱ­ὲ Θε­οῦ, ὁ ἀ­να­στὰς ἐκ νε­κρῶν… ψάλ­λον­τάς σοι, Ἀλ­λη­λού­ϊ­α.

Οὐ ψάλ­λε­ται πά­λιν τὸ «Χρι­στὸς ἀ­νέ­στη» 

ἀλλ᾿ εὐ­θὺς τὰ Ἀ­πο­λυ­τί­κι­α.

­τε κα­τῆλ­θες πρὸς τὸν θά­να­τον, …
εὐ­σχή­μων Ἰ­ω­σήφ, …
Ταῖς Μυ­ρο­φό­ροις γυ­ναι­ξί, …
Χρι­στὸν τὸν Κύ­ρι­ον ἐν νυ­κτὶ ἐ­πε­σκέ­ψα­το· …
Εἶ­τα τὸ Ἀ­πο­λυ­τί­κι­ον τοῦ Ἁ­γί­ου τοῦ Να­οῦ.

Κον­τά­κι­ον τοῦ Πά­σχα.

Ἦ­χος πλ. δ´. Αὐ­τό­με­λον. 

(Ψάλ­λε­ται καθ᾿ ἑ­κά­στην μέ­χρι τῆς ἀ­πο­δό­σε­ως τοῦ Πά­σχα πλὴν τῶν με­θε­όρ­των τοῦ Θω­μᾶ καὶ τῆς Με­σο­πεν­τη­κο­στῆς).
Εἰ καὶ ἐν τά­φῳ * κα­τῆλ­θες, ἀ­θά­να­τε, *ἀλ­λὰ τοῦ ᾅ­δου * κα­θεῖ­λες τὴν δύ­να­μιν· * καὶ ἀ­νέ­στης ὡς νι­κη­τής, * Χρι­στὲ ὁ Θε­ός, *γυ­ναι­ξὶ μυ­ρο­φό­ροις * φθεγ­ξά­με­νος· Χαί­ρε­τε, * καὶ τοῖς σοῖς ἀ­πο­στό­λοις * εἰ­ρή­νην δω­ρού­με­νος, * ὁ τοῖς πε­σοῦ­σι * πα­ρέ­χων ἀ­νά­στα­σιν.

ΤΡΙΣΑΓΙΟΣ ΥΜΝΟΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Προ­κεί­με­νον. Ἦ­χος β´. (Ψαλ­μὸς ριζ´).
Ἰ­σχύς μου καὶ ὕ­μνη­σίς μου ὁ Κύ­ρι­ος καὶ ἐ­γέ­νε­τό μο­οι εἰς σω­τη­ρί­αν.

Στίχ. Παι­δεύ­ων ἐ­παί­δευ­σέ με ὁ Κύ­ρι­ος καὶ τῷ θα­νά­τῳ οὐ πα­ρέ­δω­κέ με.

Πρά­ξε­ων τῶν Ἀ­πο­στό­λων τὸ Ἀ­νά­γνω­σμα.

(Πρξ. Ϛ´ 1-7)

ν ταῖς ἡ­μέ­ραις ἐ­κεί­ναις, πλη­θυ­νόν­των τῶν μα­θη­τῶν ἐ­γέ­νε­το γογ­γυ­σμὸς τῶν Ἑλ­λη­νι­στῶν πρὸς τοὺς Ἑ­βραί­ους, ὅ­τι πα­ρε­θε­ω­ροῦν­το ἐν τῇ δι­α­κο­νί­ᾳ τῇ κα­θη­με­ρι­νῇ αἱ χῆ­ραι αὐ­τῶν. Προ­σκα­λε­σά­με­νοι δὲ οἱ δώ­δε­κα τὸ πλῆ­θος τῶν μα­θη­τῶν εἶ­πον· Οὐκ ἀ­ρε­στόν ἐ­στιν ἡ­μᾶς κα­τα­λεί­ψαν­τας τὸν λό­γον τοῦ Θε­οῦ δι­α­κο­νεῖν τρα­πέ­ζαις. Ἐ­πι­σκέ­ψα­σθε οὖν, ἀ­δελ­φοί, ἄν­δρας ἐξ ὑ­μῶν μαρ­τυ­ρου­μέ­νους ἑ­πτά, πλή­ρεις Πνεύ­μα­τος Ἁ­γί­ου καὶ σο­φί­ας, οὓς κα­τα­στή­σο­μεν ἐ­πὶ τῆς χρεί­ας ταύ­της· ἡ­μεῖς δὲ τῇ προ­σευ­χῇ καὶ τῇ δι­α­κο­νί­ᾳ τοῦ λό­γου προ­σκαρ­τε­ρή­σο­μεν. Καὶ ἤ­ρε­σεν ὁ λό­γος ἐ­νώ­πι­ον παν­τὸς τοῦ πλή­θους· καὶ ἐ­ξε­λέ­ξαν­το Στέ­φα­νον, ἄν­δρα πλή­ρη πί­στε­ως καὶ Πνεύ­μα­τος Ἁ­γί­ου, καὶ Φί­λιπ­πον καὶ Πρό­χο­ρον καὶ Νι­κά­νο­ρα καὶ Τί­μω­να καὶ Παρ­με­νᾶν καὶ Νι­κό­λα­ον προ­σή­λυ­τον Ἀν­τι­ο­χέ­α, οὓς ἔ­στη­σαν ἐ­νώ­πι­ον τῶν ἀ­πο­στό­λων, καὶ προ­σευ­ξά­με­νοι ἐ­πέ­θη­καν αὐ­τοῖς τὰς χεῖ­ρας. Καὶ ὁ λό­γος τοῦ Θε­οῦ ηὔ­ξα­νε, καὶ ἐ­πλη­θύ­νε­το ὁ ἀ­ριθ­μὸς τῶν μα­θη­τῶν ἐν Ἱ­ε­ρου­σα­λὴμ σφό­δρα, πο­λύς τε ὄ­χλος τῶν Ἰ­ου­δαί­ων ὑ­πή­κου­ον τῇ πί­στει.

Ἀλ­λη­λού­ϊ­α (γ´). Ἦ­χος β´. (Ψαλ­μὸς ιθ´).

Στίχ. Ἐ­πα­κού­σαι σου Κύ­ρι­ος ἐν ἡ­μέ­ρᾳ θλί­ψε­ως, ὑ­πε­ρα­σπί­σαι σου τὸ ὄ­νο­μα τοῦ Θε­οῦ Ἰ­α­κώβ.

Κύ­ρι­ε, σῶ­σον τὸν βα­σι­λέ­α, καὶ ἐ­πά­κου­σον ἡ­μῶν.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

Ἐκ τοῦ κα­τὰ Μᾶρ­κον (ιε´ 43-47, ιϚ´ 1-8).

Τῷ και­ρῷ ἐ­κεί­νῳ ἐλ­θὼν Ἰ­ω­σὴφ ὁ ἀ­πὸ Ἁ­ρι­μα­θαί­ας, εὐ­σχή­μων βου­λευ­τής, ὃς καὶ αὐ­τὸς ἦν προσ­δε­χό­με­νος τὴν βα­σι­λεί­αν τοῦ Θε­οῦ, τολ­μή­σας εἰ­σῆλ­θε πρὸς Πι­λᾶ­τον καὶ ᾐ­τή­σα­το τὸ σῶ­μα τοῦ Ἰ­η­σοῦ. Ὁ δὲ Πι­λᾶ­τος ἐ­θαύ­μα­σεν εἰ ἤ­δη τέ­θνη­κε, καὶ προ­σκα­λε­σά­με­νος τὸν κεν­τυ­ρί­ω­να ἐ­πη­ρώ­τη­σεν αὐ­τὸν εἰ πά­λαι ἀ­πέ­θα­νε· καὶ γνοὺς ἀ­πὸ τοῦ κεν­τυ­ρί­ω­νος ἐ­δω­ρή­σα­το τὸ σῶ­μα τῷ Ἰ­ω­σήφ. Καὶ ἀ­γο­ρά­σας σιν­δό­να καὶ κα­θε­λὼν αὐ­τὸν ἐ­νεί­λη­σε τῇ σιν­δό­νι καὶ κα­τέ­θη­κεν αὐ­τὸν ἐν μνη­μεί­ῳ ὃ ἦν λε­λα­το­μη­μέ­νον ἐκ πέ­τρας, καὶ προ­σε­κύ­λι­σε λί­θον ἐ­πὶ τὴν θύ­ραν τοῦ μνη­μεί­ου. Ἡ δὲ Μα­ρί­α ἡ Μα­γδα­λη­νὴ καὶ Μα­ρί­α Ἰ­ω­σῆ ἐ­θε­ώ­ρουν ποῦ τί­θε­ται. Καὶ δι­α­γε­νο­μέ­νου τοῦ σαβ­βά­του Μα­ρί­α ἡ Μα­γδα­λη­νὴ καὶ Μα­ρί­α ἡ τοῦ Ἰ­α­κώ­βου καὶ Σα­λώ­μη ἠ­γό­ρα­σαν ἀ­ρώ­μα­τα ἵ­να ἐλ­θοῦ­σαι ἀ­λεί­ψω­σιν αὐ­τόν. Καὶ λί­αν πρω­ῒ τῆς μι­ᾶς σαβ­βά­των ἔρ­χον­ται ἐ­πὶ τὸ μνη­μεῖ­ον, ἀ­να­τεί­λαν­τος τοῦ ἡ­λί­ου. Καὶ ἔ­λε­γον πρὸς ἑ­αυ­τάς· Τίς ἀ­πο­κυ­λί­σει ἡ­μῖν τὸν λί­θον ἐκ τῆς θύ­ρας τοῦ μνη­μεί­ου; Καὶ ἀ­να­βλέ­ψα­σαι θε­ω­ροῦ­σιν ὅ­τι ἀ­πο­κε­κύ­λι­σται ὁ λί­θος· ἦν γὰρ μέ­γας σφό­δρα. Καὶ εἰ­σελ­θοῦ­σαι εἰς τὸ μνη­μεῖ­ον εἶ­δον νε­α­νί­σκον κα­θή­με­νον ἐν τοῖς δε­ξι­οῖς, πε­ρι­βε­βλη­μέ­νον στο­λὴν λευ­κήν, καὶ ἐ­ξε­θαμ­βή­θη­σαν. Ὁ δὲ λέ­γει αὐ­ταῖς· Μὴ ἐκ­θαμ­βεῖ­σθε· Ἰ­η­σοῦν ζη­τεῖ­τε τὸν Να­ζα­ρη­νὸν τὸν ἐ­σταυ­ρω­μέ­νον· ἠ­γέρ­θη, οὐκ ἔ­στιν ὧ­δε· ἴ­δε ὁ τό­πος ὅ­που ἔ­θη­καν αὐ­τόν. Ἀλλ᾿ ὑ­πά­γε­τε εἴ­πα­τε τοῖς μα­θη­ταῖς αὐ­τοῦ καὶ τῷ Πέ­τρῳ ὅ­τι προ­ά­γει ὑ­μᾶς εἰς τὴν Γα­λι­λαί­αν· ἐ­κεῖ αὐ­τὸν ὄ­ψε­σθε, κα­θὼς εἶ­πεν ὑ­μῖν. Καὶ ἐ­ξελ­θοῦ­σαι τα­χύ, ἔ­φυ­γον ἀ­πὸ τοῦ μνη­μεί­ου· εἶ­χε δὲ αὐ­τὰς τρό­μος καὶ ἔκ­στα­σις, καὶ οὐ­δε­νὶ οὐ­δὲν εἶ­πον· ἐ­φο­βοῦν­το γάρ.

Δό­ξα σοι, Κύ­ρι­ε, δό­ξα σοι.

Καὶ γί­νε­ται τὸ κή­ρυγ­μα τοῦ θεί­ου λό­γου.

Καὶ κα­θε­ξῆς ἡ Θεί­α Λει­τουρ­γί­α τοῦ Ἱ­ε­ροῦ Χρυ­σο­στό­μου.

Εἰς τό· Ἐ­ξαι­ρέ­τω­ς τῆς Πα­να­γί­ας…

Ὁ Εἱρμὸς τῆς θ´ ᾠδῆς. Ἦχος α´.

Ὁ Ἄγ­γε­λος ἐ­βό­α τῇ κε­χα­ρι­τω­μέ­νῃ·
Ἁ­γνὴ Παρ­θέ­νε, χαῖ­ρε, καὶ πά­λιν ἐ­ρῶ, χαῖ­ρε·
ὁ σὸς Υἱ­ὸς ἀ­νέ­στη τρι­ή­με­ρος ἐκ τά­φου.

Φω­τί­ζου, φω­τί­ζου, ἡ νέ­α Ἱ­ε­ρου­σα­λήμ· ἡ γὰρ δό­ξα Κυ­ρί­ου ἐ­πὶ σὲ ἀ­νέ­τει­λε. Χό­ρευ­ε νῦν, καὶ ἀ­γάλ­λου Σι­ών· σὺ δὲ ἁ­γνή, τέρ­που Θε­ο­τό­κε, ἐν τῇ ἐ­γέρ­σει τοῦ τό­κου σου.

Κοι­νω­νι­κόν.

Σῶ­μα Χρι­στοῦ με­τα­λά­βε­τε, πη­γῆς ἀ­θα­νά­του γεύ­σα­σθε.
Με­τὰ τὴν με­τά­δο­σιν, ἀν­τὶ τοῦ· Εἴ­δο­μεν…

Ἦ­χος πλ. α´.

Χρι­στὸς ἀ­νέ­στη ἐκ νε­κρῶν, θα­νά­τῳ θά­να­τον πα­τή­σας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνή­μα­σι, ζω­ὴν χα­ρι­σά­με­νος.
Εἰς τό· Πάν­το­τε, νῦν καὶ ἀ­εί…

Ἦ­χος β´.

Πλη­ρω­θή­τω τὸ στό­μα ἡ­μῶν * αἰ­νέ­σε­ώς σου, Κύ­ρι­ε, * ὅ­πως ἀ­νυ­μνή­σω­μεν τὴν δό­ξαν σου, * ὅ­τι ἠ­ξί­ω­σας ἡ­μᾶς *τῶν ἁ­γί­ων σου με­τα­σχεῖν μυ­στη­ρί­ων· *τή­ρη­σον ἡ­μᾶς ἐν τῷ σῷ ἁ­γι­α­σμῷ, * ὅ­λην τὴν ἡ­μέ­ραν * με­λε­τῶν­τας τὴν δι­και­ο­σύ­νην σου. * Ἀλ­λη­λού­ϊ­α, ἀλ­λη­λού­ϊ­α, ἀλ­λη­λού­ϊ­α.

Με­τὰ τὴν ὀ­πι­σθάμ­βω­νον εὐ­χήν. Ἦ­χος β´.

Εἴ­η τὸ ὄ­νο­μα Κυ­ρί­ου εὐ­λο­γη­μέ­νον * ἀ­πὸ τοῦ νῦν καὶ ἕ­ως τοῦ αἰ­ῶ­νος. (ἐκ γ´)

Ἀ­πό­λυ­σις· Ὁ ἀ­να­στὰς ἐκ νε­κρῶν...

Χρι­στὸς ἀ­νέ­στη ἐκ νε­κρῶν, θα­νά­τῳ θά­να­τον πα­τή­σας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνή­μα­σι, ζω­ὴν χα­ρι­σά­με­νος.

                                                       * * * * *



Πηγή : analogion.com
Share this article :

0 comments:

Speak up your mind

Tell us what you're thinking... !

Μνημόνευση ονομάτων

Για περισσότερα πατήστε πάνω στην εικόνα.

Μνημόνευση ονομάτων

Η μνημόνευση των αγαπημένων μας προσώπων που βρίσκονται στη ζωή, αλλά και αυτών που έχουν εκδημήσει εις Κύριον αποτελεί χρέος αγάπης προς αυτούς. Μπορείτε να καταχωρήσετε την δωρεά σας.


Μέσω PayPal πατώντας το κουμπί Donate:

Δωρεα για το site

Το site stilosorthodoxias.gr καλύπτει τα έξοδά του αποκλειστικά με δωρεές. Αν σας περισσεύει μία βοήθεια, μπορείτε να βοηθήσετε μέσω Paypal:



Facebook

Blogger Tips and TricksLatest Tips And TricksBlogger Tricks

Tο Αγιολόγιο της ημέρας

Ecclesia

Ακολουθήστε μας στο Google + ...

Comments

 

powered by Blogger
Copyright © 2014 - 2022. stilosorthodoxias.gr
© 2014 - 2022, All Rights Reserved
powered by Blogger Copyright © 2014 - 2022. stilosorthodoxias.gr